آریا بانو

آخرين مطالب

امیر کریمی: شرایط امروز موسیقی پاپ بسیار نابسامان است / هیچ مطالبه‌ای از هیچ فرد یا نهادی ندارم گفتگو

امیر کریمی: شرایط امروز موسیقی پاپ بسیار نابسامان است / هیچ مطالبه‌ای از هیچ فرد یا نهادی ندارم

  بزرگنمايي:

آریا بانو - خواننده پاپ اعتقاد دارد اگر جامعه‌ای قوی داشته باشیم و جوانان تعریف درستی از زن یا مرد بودن داشته باشند، هیچ‌گاه اسیر تفکرات منفی و بی‌منطق ترانه‌های امروز موسیقی پاپ نمی‌شوند.


سرویس موسیقی هنرآنلاین: امیر کریمی خواننده موسیقی پاپ با اشاره به جهت‌گیری‌های فرهنگی در چند سال اخیر به هنرآنلاین، گفت: به‌هرحال هنرمندان نسل‌های پیش از ما زحمات بسیاری را متحمل شده بودند تا موسیقی پاپ به ما برسد. به نظر من مهم‌ترین مسئله که تعیین‌کننده جهت‌گیری‌های هنری هر کشوری است، فرهنگ آن جامعه است و به‌نوعی فرهنگ تعیین می‌کند که تولیدات هنری به چه سمت و سویی حرکت کنند، اما در جوامع درحال‌توسعه رها کردن تولیدات هنری به حال خود باعث می‌شود سر از بیراهه‌ای در می‌آورد که عجالتاً ما در آن قرار گرفته‌ایم.
او ادامه داد: در کشور ما از اواسط دهه 40 تا اواسط دهه 80 رادیو و تلویزیون نقش بسیار پررنگی داشتند و رسانه ملی به‌عنوان تنها رسانه تصویری که بسیار هم پربیننده بود، به مدت 40 سال با کمک شورای توانمند شعر و موسیقی خود نقش مهمی در تعدیل فضای فرهنگی کشور ایفا می‌کرد. زمانی که ما شروع کردیم آقای علی معلم دامغانی ریاست مرکز سرود و آقای فریدون شهبازیان در سمت معاونت موسیقی این مجموعه حضور داشتند و این اساتید تصمیم‌گیری می‌کردند که چه صدا و شعری قابلیت اجرا دارد در آن زمان موسیقی الکترونیک مطلقاً پذیرفته نبود و معتقد بودند موسیقی خوب باید نت‌نویسی و ارکستراسیون شود و به طبع آن، وقتی چنین سخت‌گیری‌هایی وجود داشت خروجی کارها هم در سطح بسیار بالایی قرار داشت.
وی افزود: سال‌ها پیش من آلبوم "غریبه" را کار کردم که هنوز قطعاتی از آن آلبوم مثل "فردا" و "تهران"پخش می‌شود و به همراه ناصر عبداللهی قطعه‌ای را تحت عنوان "ای دوست" کار کردم. با وجود این که سال‌ها از تولید این قطعه می‌گذرد، همچنان جزو آثار پرطرفدار به شمار می‌آید. فکر می‌کنم علت اصلی موفقیت این آثار استحکام در شعر و موسیقی آن باشد. زمانی که من فعالیت‌های هنری‌ام را شروع کردم به موسیقی کاملاً هنری و ارزشی نگاه می‌شد و صداهای خواننده‌ها تماماً منحصربه‌فرد و خاص بود و خبری از عشوه‌های تصنعی و ناله‌های درمانده نبود.
کریمی ادامه داد: در اواسط دهه 80 شبکه‌های ماهواره‌ای شروع به کار کردند. تلویزیون که تا پیش از این ماجراها تنها رسانه پرمخاطب ایران بود و بسیار هم از موضع قدرت برخورد می‌کرد با شکل‌گیری این شبکه ها طیف گسترده‌ای از مخاطبین خود را از دست داد و به‌یک‌باره با ریزش شدید مخاطب مواجه شد. تلویزیون ناگزیر سیاست‌های خود را تغییر داد و برای اینکه بتواند نظر مخاطب عام را جلب کند از خوانندگان جوانی که با ماهواره‌ها همکاری می‌کردند دعوت به کار کرد، صداهایی که پیش از آن به‌هیچ‌وجه تأیید نمی‌شدند. متأسفانه در این سال‌ها تلویزیون نه‌تنها روند رو به رشدی را طی نکرد بلکه روزبه‌روز از کیفیت آثار تولیدی‌اش کاسته شد. گواه این مدعا همین بس که عمر آثار تولیدی در بهترین شکل فقط چند ماه است و جای سؤال است که چرا هنرمندان کاربلد و صاحب دانش و توانمند، کم‌کار هستند و در مقابل کسانی که درک درستی از فرهنگ، شعر و موسیقی ندارند مخاطب میلیونی پیدا می‌کنند. البته پاسخ این سؤال چندان دشوار نیست، بهره‌برداری از احساسات نوجوانان که اصولاً خبری از فرهنگ ندارند و درآمدزایی‌های مقطعی از این جهل، ظاهراً مطلوبیت بیشتری نسبت به اقدامات فرهنگی دارد و شاید اگر ما هم‌چنین خوان گسترده‌ای ببینیم نتوانیم چشم بپوشیم.
کریمی همچنین با نامناسب خواندن مفاهیمی که در ترانه‌های پاپ عنوان می‌شود توضیح داد: متأسفانه در چند سال اخیر مضمون و سطح شعرها و ترانه‌ها به‌شدت افت داشته است به‌طوری‌که حس استیصال و درماندگی را به مخاطب القا می‌کنند. صداهایی که با لحن بغض‌آلودی همراه هستند مخاطب بیشتری دارند. فارغ از بحث هنری به نظرم استفاده از این حجم از کلمات و تعابیر منفی در روح و روان جوانان ما تأثیر خوبی نخواهد داشت. آیا صرف این که می‌شود از همسو شدن با نوجوانان درآمدزایی کرد، دلیل خوبی برای چشم‌پوشی از تبعات فرهنگی این منفی‌بافی‌هاست؟
این خواننده تأکید کرد: اساساً چرا جوانان ما باید به این سمت سوق پیدا کنند؟ من هیچ‌گاه چنین دیدی نسبت به هنر نداشتم. من معتقدم اگر جامعه‌ای قوی داشته باشیم و جوانان تعریف درستی از زن یا مرد بودن داشته باشند، هیچ‌گاه اسیر تفکرات منفی و بی‌منطقی نمی‌شوند که در ترانه‌های امروز موسیقی پاپ وجود دارد. یکی دیگر از جلوه‌های تمایل نسل‌های جدید به ناهنجاری، موسیقی رپ است، البته در قالب رپ کردن می‌توان مسائل روز را مطرح کرد ولی چون خود این موسیقی حاصل کنار گذاشتن یکی از ارکان ترانه یعنی ملودی است، بنابراین محمل مناسبی برای طرح درست مسائل نیست، به‌عبارت‌دیگر وقتی ترانه با ملودی همراه است چرا از ترانه بی ملودی استفاده کنیم؟ فکر می‌کنم موج استیصال و درماندگی که در این چند سال اخیر شکل‌گرفته پلی شده است برای به وجود آمدن آنچه امروز در موسیقی رپ می‌شنویم و مشاهده می‌کنیم نسلی که امروز دنباله‌رو این سبک است اصلاً حرف حسابی برای گفتن ندارند و به مرز پوچی رسیده‌اند.
این هنرمند با اشاره به حضور کمرنگ خود در رسانه ملی توضیح داد: من حدود پنج سال است که با تلویزیون کار نکردم. در آن زمان من و سایر هنرمندان موسیقی تولید می‌کردیم و برای پخش در اختیار رسانه قرار می‌دادیم، اما از زمانی به بعد اوضاع تغییر کرد و هرگز تمایل به انجام چنین کاری نداشتم، به این دلیل که معتقدم شأن هنرمند باید حفظ شود. امروزه رسانه‌ها به‌جای صرف هزینه برای تولید آثار هنری مبالغ هنگفتی را برای پخش و معرفی آثار جوانان جویای نام و عمدتاً نابلد طلب می‌کنند. در این سال‌ها بارها توسط دوستان برنامه‌ساز به شبکه‌های مختلف تلویزیونی دعوت شده‌ام، اما همان‌طور که گفتم هیچ تمایلی برای حضور در برنامه‌های تلویزیونی ندارم، گرچه هنوز معتقدم تلویزیون می‌تواند رسانه‌ی اصلی کشور باشد ولی نه با این رویکرد.
کریمی ادامه داد: احساس می‌کنم شرایط امروز موسیقی پاپ بسیار نابسامان است به‌طوری‌که حتی اگر در این مورد کلامی هم به زبان بیاید برای آن زیاد است و شاید به‌اشتباه این تلقی در ذهن ایجاد شود که ما این اوضاع را به رسمیت شناخته‌ایم و آن را تحلیل می‌کنیم، روزهایی که اساتید درجه یک خانه‌نشین هستند و ارزش‌های انسانی نادیده گرفته می‌شود، فرهنگ، هنر، اقتصاد، سیاست، ورزش و...تحت تأثیر قرار می‌گیرند. خوشبختانه برخی رشته‌های ورزشی ما در چند سال گذشته رشد چشمگیری داشته‌اند، فقط به این دلیل که به افراد غیرمتخصص اجازه دخالت داده نشده است، من فکر می‌کنم اگر این رویه در مورد هنر نیز اجرا شود بدون شک نتایج بسیار خوبی در بر خواهد داشت.
او همچنین گفت: صد البته که حضور افرادی که می‌توانند اقتصاد هنر را شکوفا کنند، برای هنر بسیار مفید است، به‌شرط آنکه فراموش نکنیم قرار است کار فرهنگی و هنری انجام گیرد نه صرفاً اقتصادی. در آخر مثل همیشه، هیچ مطالبه‌ای از هیچ فرد یا نهادی ندارم و امیدوارم به‌مرور تاریکی جهل در این جامعه با نور آگاهی از بین برود، که در این صورت همه‌ ساختارها اصلاح خواهد شد.





نظرات شما

ارسال دیدگاه

Protected by FormShield

ساير مطالب

مطالعه را فقط کتاب خواندن نمی‌دانیم / روایت محمدرضا رضاییان از فصل چهارم برنامه "کتاب باز"

نگاهی سایکودرام به نمایش تنسی ویلیامز / روایت کامبیز بنان از نمایش "نمی‌دونم فردا چی میشه؟"

مهم‌ترین معضلات عرصه مد و لباس از نگاه یک استاد دانشگاه

رواج پدیده شبه کودک همسری برای دریافت مستمری

‍‍ ‍‍پیروز حناچی: مهم‌ترین هدف سمپوزیوم مجسمه‌سازی کشف استعدادهای جوان است / برزین ضرغامی: شورای شهر تهران ما را در تصویب لایحه ایجاد حریم برای مجسمه‌های شهری همراهی کند

گفت و گویی با یک‌راننده زن تاکسی‌های اینترنتی

تاجبخش فنائیان: لازمه‌ تئاتر ملّی بازشناسی ریشه‌های فرهنگی است / استعداد جهانی شدن تئاتر ما کمتر از سایر کشورهای نیست

یکتاناصر:نقش خوب پیشنهاد شود، بازی می‌کنم

محمدپور: "دختر شیطان" در پاییز می‌توانست 15 میلیارد بفروشد / اشتباه کردیم اکران عید فطر را پذیرفتیم

پایان کار هفتمین جشنواره ملی نقش تن‌پوش بدون برگزیده در بخش هنری / فاطمی: کپی نقش‌های گذشته ارزشی ندارد

ظلم تاریخی و هدیه‌های مدرنیته / روایت ابوالفضل رفیعی از نمایشگاه "ساکنان مویه" در گالری سیحون

سید محمد بهشتی: توجه به بازشناسی هویت در معماری ضروری است / شهر شیراز دارای ارزش تاریخی و معماری خاصی است

بیوک میرزایی از نمایش "نویی تضاد منافع" تا سریال "افسانه هزارپایان"

تأکید بر موسیقی آوازی و تجلیل از دستاوردهای هنرمندان و ذاکران فرهنگ رضوی / همه چیز درباره چهارمین جشنواره سراسری آواها و نواهای رضوی

امیر سرتیپ کیومرث حیدری: کسانی که در مسیر صراط قرار می‌گیرند رستگار می‌شوند / از یادداشت تجلیل مقام معظم رهبری بر کتاب شهید مجتبی ذوالفقارنسب و کتاب شهدای مدافع حرم و تازه‌های نشر نیروی زمینی ارتش رونمایی شد

زمان اعلام نتایج کنکور 98 +ظرفیت دانشگاه‌های سراسری

ابوالفضل صفری گفت: سرنوشت «سلام صبح بخیر» با برگشت «حالا خورشید»/ عصرگاهی می‌شویم

توحید معصومی خبر داد؛ «مگس» از 23 تیرماه به تالار سایه می‌آید/ یک اقتباس گروتسک

احسان دانش فرید: نه از کسی تقلید کرده‌ام و نه الگوبرداری

"الف دزفول" همچنان در انتظار / مرجان اشرفی‌زاده: با حذف پروانه‌ها به تسریع جریان فیلمسازی کمک می‌شود

آرش قاسمی : تمرکزم بر صداگذاری «نهنگ آبی» است/ همکاری در چند فیلم کوتاه

چرا کودک آزاری رخ می‌دهد؟/ پدر و مادر را به زندان بیندازیم، آسیب به کودکان کم نمی‌شود/ قصور جامعه را نادیده نگیریم

نمایش "یک زن و یک مرد" یک کار تمام آناهیتایی است / وجه درمانگری تئاتر باید حفظ شود تا حال مردم بهتر شود / روایت هوشمند هنرکار، کاظم هژیرآزاد و ناهید مسلمی از نمایش "یک زن و یک مرد"

یک کمدی سیاه با پایانی متفاوت / محسن قصابیان از "نیوکاسل" می‌گوید

حلقه مفقوده تولیدات فرهنگی و هنری نوجوانان هستند / حسین بختیاری و نگارش سه‌گانه‌ای آمیخته از وحشت و فانتزی برای نوجوانان

عروسی‌های 600میلیونی!

ماهان پوریان: فضای کنونی مناسب انتشار آلبوم نیست

آزاده عسگری: تنها 20 درصد موفقیت برند حوزه مد و لباس وابسته به طراحی است

امیر جعفری: من کارگرزاده هستم و هیچوقت از جایی رانت نگرفتم/ عذرخواهی می‌کنم

حماقتی که منجر به عذاب وجدان می‌شود / روایت صالح علوی‌زاده از نمایش "تایم لپس"

بهزاد فراهانی: شریف‌تر از ستاره اسکندری چه کسی را می‌توان نام برد/ غبطه می‌خورم برای آنها که هنوز خود را با معیارهای قرن 21 تطبیق نداده‌اند

آرا صلاحی: با «زهرمار» به حقم رسیدم

مهدی کوشکی: تصمیم گرفتم بنویسم تا بتوانم بازی کنم / تئاتر ایران دچار خلأ جادو و تعلیق است / آموزش بازیگری در سالن تئاتر اتفاق می‌افتد

کتابخانه‌ای مغفول‌مانده در دل تئاتر شهر / جواد تولمی: می‌توان با آثار کتابخانه و مرکز اسناد هنرهای نمایشی تئاتر کشور را آباد کرد

سعیده سروش‌فر: قیمت پارچه هر دو هفته بالا می‌رود

"وانهاده" اجرا نخواهد شد / رویا میرعلمی بازیگر نمایش"مثبت فکر کن" شد / سیامک صفری با "گورخواب‌ها" به نوفل‌لوشاتو می‌رود

اجرایی که نشانگر یک ناتورالیسم آمریکائی است / نگاهی به نمایش "نفرین قحطی‌زدگان" اثر سام شپارد به کارگردانی اشکان خطیبی

غلامحسین لطفی: دعوت به کار با دستمزد ٣٠ سال پیش توهین به هنرمند است

علاقمند بودم درباره کارگران روزمزد کار کنم / کارهایم متکی به دیالوگ و زبان است / نمایش اجتماعی به نوعی مردم‌نگاری است / نمایش "کمیته نان" به روایت لیلی عاج، شاهرخ استخری و الهام شعبانی

اشرف‌زاده: تک‌آهنگ‌ بیشتر شنیده می‌شود / آغاز تور کنسرت‌های خواننده "ماه و ماهی" از لاهیجان

منشأ هنر همیشه بیرون از هنر است/ هنر ایران بیش از حد درگیر تکنیک است / شیفتگی به توانایی گاهی یک هنرمند را منحرف می‌کند / روایت مسعود سعدالدین از نمایشگاه "حیرت در آن" تا زندگی هنری در آلمان

محمد آزرم: جشنواره‌های ادبی زمانی تاثیرگذار هستند که تداوم داشته باشند / روایت در شعر باید به چگونه بیان کردن و فرم‌سازی روایی منجر شود

رونمایی کتاب "پارتیتور دست‌نویس نی‌نوا" در فرهنگسرای نیاوران / حسین علیزاده: موسیقی با وجود محدودیت‎ها جنب‌وجوش دارد

اجرای نمایش "وانیک" با بازی بهاره رهنما و علی اوجی در تماشاخانه سپند/ "حضار قیام کنند" در تماشاخانه استاد مشایخی/ تخفیف ویژه "عاشقانه‌های خیابان" به دانشجویان

صابر سهرابی: جشنواره‌های فجر به شهرستان‌های استان فارس می‌روند

محمدرضا خاکی: روند فاصله‌گیری از مقولات اجتماعی در تئاتر کشور به وجود آمده / تئاتر ما نیاز به گفتمان میان مدیران، تئاتر حرفه‌ای، محققین و مترجمین دارد / الان زمانی است که تئاتر ما نیازمند تمرکززدایی است

سینمای ایران دیگر مشتی‌گری ندارد چون آدم‌هایش کم‌لطف شده‌اند / با حسن رضایی از کشتی کج تا "شبح کژدم"

علی مسعودی: "آخر خط" یک سریال طنز به معنای واقعی است / منتظر تصمیم مدیران شبکه سه هستیم

در این تراس کمدی بولوار اجرا می‌شود / نگاهی به نمایش "تراس" نوشته ژان کلود کریر و کارگردانی مسعود کرامتی

لزوم همراهی فعالان عرصه مد و لباس با جریان اعطای نشان ملی مرغوبیت صنایع‌دستی