آریا بانو

آخرين مطالب

خوشحالم که بخشی از خاطرات دهه شصتی‌ها هستم گفتگو

خوشحالم که بخشی از خاطرات دهه شصتی‌ها هستم

  بزرگنمايي:

آریا بانو -
شاید نام مهدی باقربیگی برای خیلی از بچه‌های امروز آشنا نباشد، اما خاطره شیرین «قصه‌های مجید» هنوز هم در ذهن ما بچه‌های دیروز زنده است. مجید همان پسر شیطان و ساده‌ای بود که در کنار مادربزرگ مهربانش، بی‌بی زندگی می‌کرد. زندگی ای که سخت بود باور کنی فیلم است. چون انگار تک‌تک لحظه‌هایش در وجود خود ما می‌گذشت. ناظم سختگیر مدرسه، درس ریاضی، تنبیه ها، اردوها، یاد معلم ریاضی، دانه‌های تسبیح معلم ریاضی، شعرهای مجید، معلم انشا ، فسفر و ملخ (میگو) خوردن، ژاکت معلم و تمام بدبختی‌هایی را که مجید می‌کشد انگار خود ما بودیم که زندگی می‌کردیم و برای تنهایی‌اش غصه می‌خوردیم. قصه‌های مجید بدون شک از زیباترین و کامل‌ترین فیلم‌ها و سریال‌های ایرانی است که مخاطبان حتی برای دیدن بازپخش آن هم پای تلویزیون میخکوب می‌شوند.
امروز 12 اردیبهشت روز معلم است و قصه‌های مجید بیش از هر چیز توانست مدرسه، معلم، دانش‌آموز و ارتباط بین آنها را در کنار زیبایی‌هایی که فقر مسبب‌شان است، به تصویر بکشد. امروزه روز دیگر خبری از خط کش و ترکه در مدارس نیست. بچه‌های امروز را دیگر کسی با جریمه و تنبیه سر کلاس نمی‌نشاند، آنها خودشان با میل و رغبت به مدرسه می‌روند و سرکلاس می‌نشینند از بس که به آنها خوش می‌گذرد.
شاید برای شما خیلی تکراری باشد، اما چه شد که وارد هنر و سینما شدید؟
من از دبستان در گروه تئاتر مدرسه فعالیت می‌کردم. آقای پوراحمد برای نقش مجید در مدارس دنبال بازیگر می‌گشتند و از بچه‌ها تست می‌گرفتند. من آن زمان در مقطع راهنمایی بودم و مدرسه مان درست پشت خانه بی‌بی خدابیامرز بود. آقای پوراحمد آن‌طور که خودش می‌گفت به عنوان آخرین مدرسه به مدرسه ما آمد و من و چند نفر دیگری را که تئاتر کار می‌کردیم دید و خدا خواست که من قبول شدم.
عکس العملتان بعد از شهرتی که در نوجوانی پیدا کردید، چه بود؟
در نوجوانی شهرت اتفاقا خیلی دردسرساز است. در بیرون رفتن، مدرسه رفتن، تفریح‌کردن و هر چه که شما فکرش را بکنید شهرت دردسرساز است. آن زمان‌ها وقتی بیرون می‌رفتم دوربین عکاسی و موبایل نبود، اما مردم جمع می‌شدند و امضا می‌گرفتند و سوال می‌پرسیدند.
من سنم کم بود، اما باید می‌ایستادم و با روی باز و باحوصله جواب مردم را می‌دادم. خب من سنی نداشتم و این مسائل برایم آزاردهنده بود. در بزرگسالی وقتی آدم به شهرت می‌رسد می‌تواند از شهرتش استفاده بهینه ببرد، اما در نوجوانی نمی‌توان از شهرت، بهره‌برداری مفید کرد.
پس اگر دوباره به نوجوانی برمی‌گشتید سراغ بازیگری نمی‌رفتید؟
کسی که به گذشته برنگشته، اما اگر می‌شد به گذشته برگشت با تجربیات و اطلاعاتی که دارم خیلی آگاهانه‌تر در مسیر بازیگری گام برمی داشتم. البته الان از این نظر که جزئی از خاطرات و کودکی‌های دهه شصتی‌ها هستم حس خوبی دارم.
قسمت عمده‌ای از «قصه‌های مجید» در مدرسه می‌گذشت؛ مدرسه‌ای قدیمی با معلم‌های نسبتا مهربان و ناظمی نسبتا بداخلاق. از فیلمبرداری آن سکانس‌ها خاطره‌ای در ذهن تان مانده؟
زمستان سال 69 فیلمبرداری قصه‌های مجید را شروع کردیم و اولین روز آن در مدرسه‌ای بود نزدیک بازار نقش جهان به نام شهید حلبیان. این مدرسه بازمانده از دوران قاجار است که به کمک یکسری از دوستان در آثار میراث فرهنگی ثبت اش کردیم. پررنگ ترین خاطره‌ای که از فیلمبرداری در مدرسه دارم به آن روز زمستانی برمی گردد.
هوا سرد بود و من به خاطر سکانسی که باید فیلمبرداری می‌کردیم صرفا یک بادگیر ورزشی پوشیده بودم و از سرما می‌لرزیدم. آقای پوراحمد فکر کردند من از هول فیلمبرداری می‌لرزم و مرتب به من دلداری می‌داد که تو می‌توانی و از این صحبت ها.
من یواشکی کنار همسر آقای پوراحمد رفتم و به ایشان گفتم من به‌خاطر این‌که هر لباسی بپوشم یقه‌اش از زیر بادگیر بیرون می‌آید، همین یک بادگیر را پوشیدم و خیلی سردم است. خلاصه با کمک ایشان یقه لباسی را پاره کردیم و من آن را زیر بادگیرم پوشیدم. بعد هم آمدم و به آقای پوراحمد گفتم از سرما بود که می‌لرزیدم و الان دیگر سردم نیست.
در آن روزها برخورد معلم‌ها و مسؤولان مدرسه با شما چطور بود؟
من بچه شری نبودم و اتفاقا از این بچه مظلوم‌ها بودم که سرشان به کار خودشان است، اما یادم هست در زمان ما در مدرسه بچه‌ها را با خط‌کش و شیلنگ تنبیه می‌کردند.
بچه‌های آن زمان هم خیلی با بچه‌های الان فرق می‌کردند و مسؤولان مدرسه هم می‌خواستند بالاخره به یک نحوی آنها را کنترل کنند.
بعضی سکانس‌ها در همان مدرسه خودم (پشت منزل بی‌بی) فیلمبرداری می‌شد و مدیر مدرسه‌ام آقای عربیان که امیدوارم همیشه سلامت باشند، بسیار به گروه کمک می‌کردند. حتی یک بار زنگ آخر مدرسه داخل کلاس فیلمبرداری داشتیم و آقای پوراحمد متعجب بودند که چرا طی زمان فیلمبرداری هیچ صــــــــــدایی از بیـــــــــــرون کلاس شنـــــــیدهنمی‌شود!
آن هم با بچه‌های شر آن زمان که راهروها را روی سرشان می‌گذاشتند!
خلاصه سکانس‌های داخل کلاس را که فیلمبرداری کردیم و بیرون آمدیم، متوجه شدیم آقای عربیان با مهارت هر چه تمام تر مدرسه را تعطیل و طوری بچه‌ها را کنترل کرده بود که هیچ صدایی به گوش مایی که داخل یکی از کلاس‌ها بودیم نرسید.
پیـــــــــش آمد که مـــــــــــعلم‌ها بـــــــــه خاطر بازیگر‌بودنتان ارفاق کنند و نمره بالاتری به شما بدهند؟
من درسم خوب بود و همیشه جزو شاگرد زرنگ‌ها بودم.
روز معلم معمولا چه کادویی برایمعلم هایتان می‌خریدید؟
راستش را بخواهید معمولا به عنوان کادو، وسیله نمی‌خریدم، اما برایشان گل می‌خریدم یا نقاشی‌هایی که خودم کشیده بودم را برایشان می‌بردم.
صمیمانه امروز را به تمام معلم مان عزیزی که کار بسیار مقدسی انجام می‌دهند تبریک می‌گویم و امیدوارم روزی به اندازه ارزش واقعی زحمات شان حقوق بگیرند.
از آقای پوراحمد خبر دارید؟
بله، ایشان هروقت اصفهان بیایند می‌بینمشان و آخرین بار حدود 5 ـ4 ماه پیش بود که دیدمشان. خوشبختانه ارتباط خوبی با هم داریم و همانطور که من ایشان را جزو خانواده‌ام می‌بینم، ایشان هم همین حس را نسبت به من دارند.
اکنون مشغول چه کاری هستید؟
حدود 20 سال است کارمند شهرداری اصفهان هستم و البته در دوره‌ای عضو شورای شهر اصفهان بودم.
دوست دارید دوباره بازیگری را تجربه کنید؟
چرا که نه. اگر کار خوبی به من پیشنهاد شود حتما این کار را می‌کنم. حدود 20 سال از «قصه‌های مجید» می‌گذرد و تجربه‌هایم بالاتر رفته. بنابراین قطعا می‌توانم بازی بهتری ارائه دهم، اما متاسفانه اکثر کارهای هنری و... در تهران انجام می‌شود و شما یا باید در تهران باشید یا عضو باند و گروهی که من عضو هیچ‌کدام نیستم.
جام جم





نظرات شما

ارسال دیدگاه

Protected by FormShield

ساير مطالب

ایوبی: خوشنویسان پرچم‌دار فرهنگ اصیل هستند / نکوداشت استاد یدالله کابلی برگزار شد

کتایون ریاحی: اداره شبکه ویژه ناشنوایان را به ناشنوایان بسپارید

باید انباشت جمعیت مجرد را هر چه سریعتر ساماندهی کرد

نوروزبیگی: «محسن تنابنده» تنها بازیگر قطعی عنکبوت است

رسول نظرزاده: هنوز داریم تفکر را مونتاژ می‌کنیم / ایران دریای ایده‌های تحقیقی و پژوهش‌های انجام نشده است / به تولید فکر و اندیشه که می‌رسیم دیگر حمایتی وجود ندارد

زهرا جهانبخش: هنر ایران در حال پیدا کردن یک ساختار خیلی جدی است / رویداد تیرآرت جایگاه هنرمندان معاصر را تبیین می‌کند / گی دوینوا: بحث نمایشگاه "ایران فوتو" ستاره‌های عکاسی نیست / در فرانسه آموزشی که مخاطب از کودکی دیده دسترسی به هنر را راحت‌ می‌کند

ضرغامی: سریال گاندو فیلم بود؛ می‌خواست جنبه‌های نمایشی قضیه را بزرگ کند

شادی مختاری: چرا خانمِ بازیگر 40 ساله نقش دختر 20 ساله را هم بازی می کند؟

روایت مسعود کیمیایی از فشار ساواک برای تغییر پایان «گوزن‌ها»

با فرزندانتان طوری رفتار نکنید که فضای بیرون را به داخل خانه ترجیح دهند

سیروس الوند: سینما پس از انقلاب، دوباره اختراع شد

سیامک زندیه: شرط حفظ کیفیت البسه ایرانی عرضه محصولات با قیمت‌های بسیار بالا است

فیروز فیروز: معماری بیش از هر چیزی هنر است / معماری ایران فلسفه اکولوژیک دارد/ حرف امروز دنیا را ما قبلاً تجربه کرده‌ایم

ندا بهزاد: بانوان موزیسین چیزی از آقایان کم ندارند / گروه دلیار با دو خواننده روی صحنه می‌رود

مطالعه را فقط کتاب خواندن نمی‌دانیم / روایت محمدرضا رضاییان از فصل چهارم برنامه "کتاب باز"

نگاهی سایکودرام به نمایش تنسی ویلیامز / روایت کامبیز بنان از نمایش "نمی‌دونم فردا چی میشه؟"

مهم‌ترین معضلات عرصه مد و لباس از نگاه یک استاد دانشگاه

رواج پدیده شبه کودک همسری برای دریافت مستمری

‍‍ ‍‍پیروز حناچی: مهم‌ترین هدف سمپوزیوم مجسمه‌سازی کشف استعدادهای جوان است / برزین ضرغامی: شورای شهر تهران ما را در تصویب لایحه ایجاد حریم برای مجسمه‌های شهری همراهی کند

گفت و گویی با یک‌راننده زن تاکسی‌های اینترنتی

تاجبخش فنائیان: لازمه‌ تئاتر ملّی بازشناسی ریشه‌های فرهنگی است / استعداد جهانی شدن تئاتر ما کمتر از سایر کشورهای نیست

یکتاناصر:نقش خوب پیشنهاد شود، بازی می‌کنم

محمدپور: "دختر شیطان" در پاییز می‌توانست 15 میلیارد بفروشد / اشتباه کردیم اکران عید فطر را پذیرفتیم

پایان کار هفتمین جشنواره ملی نقش تن‌پوش بدون برگزیده در بخش هنری / فاطمی: کپی نقش‌های گذشته ارزشی ندارد

ظلم تاریخی و هدیه‌های مدرنیته / روایت ابوالفضل رفیعی از نمایشگاه "ساکنان مویه" در گالری سیحون

سید محمد بهشتی: توجه به بازشناسی هویت در معماری ضروری است / شهر شیراز دارای ارزش تاریخی و معماری خاصی است

بیوک میرزایی از نمایش "نویی تضاد منافع" تا سریال "افسانه هزارپایان"

تأکید بر موسیقی آوازی و تجلیل از دستاوردهای هنرمندان و ذاکران فرهنگ رضوی / همه چیز درباره چهارمین جشنواره سراسری آواها و نواهای رضوی

امیر سرتیپ کیومرث حیدری: کسانی که در مسیر صراط قرار می‌گیرند رستگار می‌شوند / از یادداشت تجلیل مقام معظم رهبری بر کتاب شهید مجتبی ذوالفقارنسب و کتاب شهدای مدافع حرم و تازه‌های نشر نیروی زمینی ارتش رونمایی شد

زمان اعلام نتایج کنکور 98 +ظرفیت دانشگاه‌های سراسری

ابوالفضل صفری گفت: سرنوشت «سلام صبح بخیر» با برگشت «حالا خورشید»/ عصرگاهی می‌شویم

توحید معصومی خبر داد؛ «مگس» از 23 تیرماه به تالار سایه می‌آید/ یک اقتباس گروتسک

"الف دزفول" همچنان در انتظار / مرجان اشرفی‌زاده: با حذف پروانه‌ها به تسریع جریان فیلمسازی کمک می‌شود

احسان دانش فرید: نه از کسی تقلید کرده‌ام و نه الگوبرداری

آرش قاسمی : تمرکزم بر صداگذاری «نهنگ آبی» است/ همکاری در چند فیلم کوتاه

چرا کودک آزاری رخ می‌دهد؟/ پدر و مادر را به زندان بیندازیم، آسیب به کودکان کم نمی‌شود/ قصور جامعه را نادیده نگیریم

نمایش "یک زن و یک مرد" یک کار تمام آناهیتایی است / وجه درمانگری تئاتر باید حفظ شود تا حال مردم بهتر شود / روایت هوشمند هنرکار، کاظم هژیرآزاد و ناهید مسلمی از نمایش "یک زن و یک مرد"

یک کمدی سیاه با پایانی متفاوت / محسن قصابیان از "نیوکاسل" می‌گوید

حلقه مفقوده تولیدات فرهنگی و هنری نوجوانان هستند / حسین بختیاری و نگارش سه‌گانه‌ای آمیخته از وحشت و فانتزی برای نوجوانان

عروسی‌های 600میلیونی!

ماهان پوریان: فضای کنونی مناسب انتشار آلبوم نیست

آزاده عسگری: تنها 20 درصد موفقیت برند حوزه مد و لباس وابسته به طراحی است

امیر جعفری: من کارگرزاده هستم و هیچوقت از جایی رانت نگرفتم/ عذرخواهی می‌کنم

حماقتی که منجر به عذاب وجدان می‌شود / روایت صالح علوی‌زاده از نمایش "تایم لپس"

بهزاد فراهانی: شریف‌تر از ستاره اسکندری چه کسی را می‌توان نام برد/ غبطه می‌خورم برای آنها که هنوز خود را با معیارهای قرن 21 تطبیق نداده‌اند

آرا صلاحی: با «زهرمار» به حقم رسیدم

مهدی کوشکی: تصمیم گرفتم بنویسم تا بتوانم بازی کنم / تئاتر ایران دچار خلأ جادو و تعلیق است / آموزش بازیگری در سالن تئاتر اتفاق می‌افتد

کتابخانه‌ای مغفول‌مانده در دل تئاتر شهر / جواد تولمی: می‌توان با آثار کتابخانه و مرکز اسناد هنرهای نمایشی تئاتر کشور را آباد کرد

سعیده سروش‌فر: قیمت پارچه هر دو هفته بالا می‌رود

"وانهاده" اجرا نخواهد شد / رویا میرعلمی بازیگر نمایش"مثبت فکر کن" شد / سیامک صفری با "گورخواب‌ها" به نوفل‌لوشاتو می‌رود