آریا بانو

آخرين مطالب

کیان کاووسی‌راد: در آمریکا برخی برای پرداخت هزینه‌های کلاس بازیگری دربانی و گارسنی می‌کنند فرهنگی هنری

کیان کاووسی‌راد: در آمریکا برخی برای پرداخت هزینه‌های کلاس بازیگری دربانی و گارسنی می‌کنند

  بزرگنمايي:

آریا بانو -
کیان کاووسی‌راد در یادداشت پیش‌رو به پشت صحنه حضور بازیگران و جوانان در سینمای آمریکا و مشکلات راهیابی به سینما در آمریکا و اروپا پرداخته است.
به گزارش ایلنا، کیان کاووسی‌راد در آلمان متولد شده و و دارای مدرک تحصیلی لیسانس در رشته مطالعات تفسیری از دانشگاه هایدلبرگ آلمان است و دوره‌های بازیگری تئاتر و سینما را در نیویورک گذرانده و با تلویزیون نیویورک نیز همکاری داشته است. نقش‌آفرینی‌ها وی در تئاتر و سینما مورد توجه مجلات مختلفی همچون فرونت راو سنتر، برادوی و پلی بیل ورد مورد توجه قرار گرفته است. او در نمایشی در برادوی نیز روی صحنه رفته است. آثار کاووسی‌راد در جشنواره‌های مختلفی همچون کن به نمایش درآمده و در چندین جشنواره نیز به عنوان داور شرکت کرده است. او به تازگی با فیلم "اولین تولد" به کارگردانی علی عطشانی با سینمای ایران همکاری کرده است.
کیان کاووسی راد می‌گوید که برخلاف تصور عامه ورود به بدنه اصلی سینمای آمریکا و اروپا بسیار سخت است.
متن یادداشت این بازیگر ایرانی به شرح زیر است:
هنرپیشه شدن مسیر آسانی نیست و غالباً با خیل عظیم مردودیت‌ها، تردیدها و تنش‌های سخت توأم است. با این حال، آرزوی نائل آمدن به شغلی پایدار و پربازده در این زمینه چندان دور از دسترس نخواهد بود چنانچه سه عنصر اصلی "استعداد"، "تلاش پیگیر" و مقدار زیادی "شانس" دست به دست هم می‌دهند و آیندهٔ شغلی درخشانی را برای افراد رقم می‌زنند.
برداشت از حرفهٔ هنر پیشگی در آلمان و فرایند آموزشی و اجرایی این حرفه در این کشور دارای شباهت‌ها و تفاوت‌های زیاد با دیدگاه‌های رایج و شیوه‌ها و عملکردهای مرسوم در پایتخت سینمایی جهان، یعنی ایالات متحدهٔ آمریکاست. هرچه هنرپیشه مجهزتر باشد، بهتر می‌تواند نظر موافق فیلمسازان و سایر عوامل تصمیم‌گیرنده از جمله تهیه‌کنندگان و کارگردان‌ها را نسبت به توان و استعداد خود در جذب و تهییج تماشاچیان جلب نماید.
برای مطرح شدن به عنوان یک هنرپیشه در آمریکا کافی‌ست به اختیار در یک مدرسهٔ مربوطه دوره دیده باشید و متعاقباً در مصاحبات و صداگذاری‌ها موفق عمل کنید. در برنامهٔ آموزشی مراکز برجسته در نیویورک و لس‌آنجلس، برگزاری کلاس‌های عدیده برای آماده‌سازی هنرجویان جهت درخشش حرفه‌ای در سطوح جهانی پیش‌بینی شده است. کلاس‌ها 5 تا 6 روز در هفته و به صورت 6 ساعت در روز برگزار می‌شود و دروسی چون ابتکار عمل، مطالعات صحنه‌ای، تولید صدا، شخصیت‌شناسی، حرکت، موسیقی، تاریخ تأتر و سینما، نبرد در صحنه و بازیگری صدا را دربرمی‌گیرد. جلسات تکنیکی از همه حائز اهمیت‌تر است و تابع شیوه‌ها و ویژگی‌های منحصربه‌فرد هر مکتب بازیگری است. تکنیک "لی سترازبِرگ" یکی از شاخص‌ترین آنهاست و با حافظهٔ حسی هنرجویان سر و کار دارد. آنان باید بتوانند با رجوع به خاطره‌ای در گذشته و یادآوری بوها، مزه‌ها، عواطف، دمای محیط و اجسام ثابت و محرک‌سازی شده، واقعیتی قدیمی را در زمان حال بازگو نمایند یا تکنیک "مایسنِر" که مبتنی بر خلق واقعیتی الهام گرفته از حقیقت به کمک رفتارهای واقعی است و طی آن هنرجویان باید با بهره‌جویی از برهم کنش‌های انسانی و نه اجرای رُل، واقعیتی را براساس یک محتوای صد در صد حقیقی بیافرینند.
فرایند شاخص این تکنیک عبارتست از "تمرین تکرار" که در جریان آن، دو هنرپیشه مقابل یکدیگر قرار می‌گیرند و بدون به‌کارگیری الفاظ رایج و پیچیده، عباراتی را در ایجاد آشنایی هرچه بیشتر و بها دادن به لحظۀ بوجود آمده، به زبان می‌رانند. در بازیگری، روش‌های متعددی برای دگرگون‌سازی و تحول وجود دارد که از این بین می‌توان به "ستِلا اَدلِر" برای تشویق بازیگران به استفاده از قوۀ تخیل برای خلف حقیقت و یا تکنیک "یوتا هِیگِن" برای تحریک آنان به ابراز عواطف و تجربیات شخصی به جای تقلید صرف از عواطف و تجربیات شخصیت داستان جهت هرچه واقعی‌تر جلوه دادن صحنه‌ها اشاره داشت. همۀ این ابزارها و مهارت‌ها برای اجرای یک نقش خاطره‌انگیز به هنرجویان معرفی می‌شود.
در آلمان، هنرپیشگان مصمم غالباً 2 یا 3 جلسه در هفته در کلاس‌های بازیگری که حول آثار منتخب و به دقت موشکافی شدۀ کلاسیک، شامل نمایشنامه‌های دراماتیک و کمدی "میخایل چخوف"، "بِرتولد برِشت"، "ویلیام شِکسپیر" و بسیاری دیگر از این نویسندگان نامدار، شرکت می‌کنند تا درک عمیق‌تری نسبت به شخصیت‌های موجود در این آثار بیابند. بعد از یک جلسه تمرین تمام و کمال، صحنه‌هایی به کمک مدرسین خلق و به اجرا گذاشته می‌شود. در خلال این نمایش‌ها و با پرهیز از هرگونه ابتکار عمل افراطی که باعث مخدوش شدن اصالت کلی صحنه شود، بازیگران به مرور تکنیک‌های معرفی شده توسط شاخص‌ترین مکاتب بازیگری می‌پردازند. بازیگری باید به صورت خطی و در عین حال، معتبر و نامتناقض باشد و از حیطۀ نمایش عدول نکند. بازیگرانی که مایل به توسعه و تعمیم مهارت‌های خود در سایر حیطه‌ها هستند، می‌توانند جداگانه در کلاس‌های خصوصی و خارج از برنامه ثبت‌نام کنند. بازیگرانی که علاقمند به تغییر رشته و ورود به کار فیلمسازی و تصویربرداری هستند نیز می‌توانند در کارگاه‌های تخصصی که به این منظور تدارک دیده می‌شود، شرکت نمایند. در برخی موارد، دوره‌های کارشناسی نیاز به حضور همزمان در برنامه‌های هفتگی با رئوس کارگردانی، تهیه‌کنندگی، رقص و موسیقی دارد تا به‌طور همزمان، دروازه‌های جدید در دیگر زمینه‌های هنری به روی بازیگران گشوده شود.
صرف‌نظر از استعداد بازیگری، با اتکا به حضور صرف در کلاس‌ها و بدون تلاش و تمرین خارج از برنامه نمی‌توان راه به جایی برد. در آلمان، بعد از فارغ‌التحصیلی نمی‌توان بدون انعقاد قرارداد انتظار یافتن موقعیت بازیگری داشت. بسیاری از بازیگران به سالن‌های تئأتر در سراسر کشور مراجعه می‌کنند و بعد از چند بار محک خوردن، به عضویت رپرتوار این سالن‌ها درمی‌آیند تا در قبال دریافت دستمزد هفتگی، برای مدتی معین در درام‌های کلاسیک و نمایشنامه‌های خودپردازی شده با موضوعات متنوع به ایفای نقش بپردازند. یک مسیر مطلوب با حاشیۀ زمانی امن. در خلال این دوره، بازیگران می‌توانند به آژانس‌های مختلف مراجعه نموده و درصورت پذیرفته شدن، با درج مشخصات نوشتاری و تصویری، به فهرست آنلاین دفاتر سینمایی اضافه شوند. از این مرحله به بعد، همه چیز بستگی به آژانس طرف قرارداد دارد. فرایند پذیرش در دفاتر سینمایی معمولاً شامل یک مصاحبه کوتاه و یک خلاصه‌خوانی است. بازیگران همچنین می‌توانند از طریق همکاری با استودیوها ضمن افزودن بر تجربیات خویش، با عوامل و دست‌اندرکاران آشنایی پیدا کنند. بسیاری از بازیگران دارای مشاغل پاره‌وقت و تمام‌وقت جانبی هستند و هر زمان که فرصت دست دهد به انجام بازیگری می‌پردازند.
در آمریکا، جدای از این موارد، می‌توان با "خود تبلیغی" و "ابتکار عمل" به فرصت‌های درخشان در امر بازیگری نائل گشت. ابتکار عمل کلید کسب معروفیت و ورود به عرصۀ فعالیت است. بازیگران می‌توانند در عرصه‌های مختلف ورود کنند و خودشان را به کارگردان‌ها اثبات نمایند. آنها قادرند فضای نمایش اجاره کنند و به اجرای نمایش در حضور مردم مبادرت ورزند. آنها همچنین این فرصت را در پیش روی خود دارند، تا به عنوان مهمان، در کنار شخصیت‌های حرفه‌ای در سینما و تلویزیون حضور بهم رسانند. همچنین با شرکت در کارگاه‌های کارگردانی، موقعیت آشنایی با کارگردان‌ها پدید می‌آید و بر شانس گزینش بازیگران افزوده می‌شود. بازیگران می‌توانند از همتایان خود بخواهند تا آنها را به عوامل ذیربط توصیه نمایند. همچنین هر بازیگری می‌تواند با تهیه و انتشار پکج‌های متنوع، برای خود یک نماینده بیابد. انعقاد قرارداد با مدیران و سرپرستان حربۀ دیگری است برای دریافت بازخورد و جلب توجه عموم نسبت به شخصیت‌های خاص در تولیدات سینمایی و تلویزیونی. علاوه بر این، بازیگران می‌توانند با ارسال درخواست به مراکز آنلاین، همانند "بَک استِیج" و "اَکتورز اَکسِس" و غیره و ذالک، کلیپ‌هایی را از هنرنمایی خود تهیه و تدوین کنند و آن را برای تشخیص صلاحیت در اختیار نمایندگان و آزانس‌ها قرار دهند. آژانس‌ها نیز به نوبۀ خود، کلیپ‌ها را برای معرفی افراد به دست‌اندرکاران تهیه و تولید محصولات بزرگ سینمایی و تلویزیونی ارسال می‌کنند. ضمن آنکه، "اینستاگرام"، "فیسبوک" و "توییتر" ابزارهای مناسبی برای پیگیری آنلاین موقعیت و عملکرد افراد است. بازیگران همچنین می‌توانند با یافتن شغلی در استودیوها، از نزدیک با نحوۀ کار آشنا شوند و در خلال حضورشان با افراد بیشتری آشنا شوند. بازیگران می‌توانند به طرق مختلف موفق شوند و در نهایت، در رشتۀ خود کسب و کاری راه بی‌اندازند. محصولی که هر بازیگر ارائه می‌کند "خودش" است. بسته به نحوۀ تبلیغ "خود"، عوامل تصمیم گیرنده با شما، استعدادهایتان، ارزش‌هایتان و روحیۀ حرفه‌ای‌گرایی که از آن برخوردار هستید آشنایی پیدا می‌کنند و بر اساس همین ارزش و روحیه، طالب شما می‌شوند و شما را برای مصاحبه و همکاری دعوت می‌کنند.
و در انتهای کار می‌رسیم به عامل مهم "شانس". بسیاری ناچارند با قبول مشاغل حاشیه‌ای، نظیر دربانی و گارسنی و آموزش و سگ‌گردانی و نظافتچی، امورات خود را بگذرانند و خرج دوره‌هایی را که یک بازیگر باید در آنها شرکت نماید را تامین کنند. همه کم و بیش با رمز موفقیت کسانی که روزگاری در خیابان‌ها و صفوف اغذیه‌فروشی‌ها ملاقات می‌کردیم، آشنایی دارند. معهذا نمی‌توان بخت و اقبال را در موفقیت آنان نادیده گرفت. از همه جای دنیا می‌توان برای موقعیت‌های شغلی موجود ثبت‌نام کرد. منتهی مراتب در صنعت فیلم و نمایش، کسانی که در آمریکا زندگی می‌کنند به علت برخورداری از خیل امکانات، از شانس بیشتری برخوردار می‌باشند. هر کس سرنوشت خود را رقم می‌زند و ماحصل کار نیز بستگی به عملکرد شخصی دارد. ولی، چطور است که تنها عدۀ معدودی در غایت موفق به قدم زدن به روی قالی قرمز "هالیوود" می‌شوند و عدۀ کثیری باید با یک شغل بخور و نمیر تن در دهند؟ همه چیز بستگی به میزان استعداد، پشتکار و اقبال شخص دارد. بازیگران برای موفق شدن نیازمند یک نهاد جاافتادۀ بازیگری دارند. درست همانطور که نمی‌توان انتظار داشت بدون بهره‌مندی از استعداد و صرفاً به اتکاء شانس و اقبال به موفقیت در زمینۀ بازیگری نائل آمد و یا برغم فقدان ابزارهایی چون "خود تبلیغی" و "ابتکار عمل"، معروف شد و به شهرت رسید. بازیگری حرفه‌ای است بسیار متنوع که نیاز به شخصیتی قوی و جاافتاده دارد. بازیگر شدن کار بسیار دشواری است ولی غیرممکن نیست. کسب مهارت‌های لازم و قرار گرفتن در مکان مناسب در زمان مناسب می‌تواند زمان را به نفع ما رقم زند.





نظرات شما

ارسال دیدگاه

Protected by FormShield

ساير مطالب

شاهرخ خان و پسرش صداپیشه انیمیشن «شیرشاه» می‌شوند

خواننده معروف حرفش را پس گرفت/ تام کروز مرا به شدت کتک می‌زند!

موزه فلسطین در آمریکا افتتاح شد/ عکس

بازیگر زن ایرانی به سرطان مبتلا شد! /عکس

«مردان سیاه‌پوش» گیشه جهانی را شوکه کرد

عکس | سلفی بهاره رهنما به همراه همسر و دختر همسرش

این ایرانی‌های مقیم کانادا اصلا محترم نیستند

"ما همه با هم هستیم" در صدر جدول اکران عید فطر

فراخوان بیست و ششمین جشنواره هنرهای تجسمی جوانان ایران منتشر شد

دفتر اول "مشاهیر کتاب‌آرایی ایران" منتشر شد

کمال تبریزی: سخنان فراستی نخ‌نما، کهنه و تکراری شده است

روزنامه جوان:رامبدجوان مقصر نیست؛مقصر کسی است که او را گزینش کرده/تلویزیون را از دست سلبریتی هایی که دروغ می گویند نجات دهید

مهوش صبرکن: با سریال «عروس تاریکی» به تلویزیون باز می‌گردم

تمرینات سخت کریگ برای بازگشتن جلوی دوربین جیمز باند

‌«عصر جدید»قربانی موج‌مکزیکی

بازیگر زن ایرانی به سرطان مبتلا شد! +عکس

تماشاخانه ایرانشهر 10 ساله شد

بازدید مدیرکل دفتر موسیقی از تمرین ارکستر ملی به خوانندگی سراج

"به راستی ملغمه چیست؟" اسلپ استیک، فارس، بوف یا همه اینها؟ / نگاهی به نمایش "مردان بیوه" مجید علم بیگی

اتهام‌زنندگان به سینمای فرهنگی چهار عذرخواهی بدهکارند

در نشست خبری جشنواره فیلم و عکس فناوری و صنعتی چه گذشت؟

شماره‌ 237 ماهنامه‌ نمایش منتشر شد

امین میری با "مارلون براندو" روی صحنه می‌آید / آبی مایل به صورتی تمدید شد / نمایش "قهوه برزیلی" و دغدغه مشکلات زنان

انتصاب دبیر شورای ارزشیابی هنرمندان، نویسندگان و شاعران

هومن اژدری به برج آزادی می‌رود

جشنواره مجسمه‌های برفی و یخی در داغ ترین روزهای سال

خودروی «جیمزباند» به حراج گذاشته شد

تهیه‌کنندگان ترجیح می‌دهند با بازیگران فالووربالا کار کنند

سریال کیانوش عیاری باز هم متوقف شد

اعلام آخرین مهلت ارسال آثار به جشنواره ملی موسیقی جوان

دوازدهمین جایزه معماری و معماری داخلی ایران برگزار می‌شود

افتتاح گالری تام در اصفهان و نمایش "واریاسیون" در مشهد / 16 نمایشگاه هنری در استان‌های کشور

ویدیو آرت‌های علی اتحاد در گالری هفت آینه به نمایش درآمد

بزرگداشت سیدمحمد بهشتی در نهمین مراسم تقدیر از معمار معاصر ایران

تبیین جایگاه فعلی نقاشی با محوریت انسان در جشنواره ارتنگ

آلبوم "گوهر جان" رونمایی می‌شود

برپایی همایش" تزئینات لباس، مدیریت و بازاریابی در کسب و کار "

بررسی "تأثیر سطوح شهری بر گسترش جزایر گرمایی شهری"

اثر سیدمهدی شجاعی بازخوانی استفهامی دین‌داری در عصر مدرن / "هرگز یک فرشته را مبوس" یک عاشقانه آرام / معرفی پنج کتاب تازه منتشر شده

تمدن در سوریه هنوز زنده است / نگاهی به پاویون کشور سوریه در بی‌ینال ونیز

واکنش آبه شینزو به ماجراهای سفر رامبد به کانادا و تاکسی اینترنتی اسنپ!

دستمزدهای نجومی به روایت تهیه‌کننده «متری شش‌و‌نیم»

ادامه قدیمی‌ترین کتاب صوتی ایران در رادیو

جلیل شهناز به روایت داریوش پیرنیاکان در ششمین سالروز درگذشت شهنواز تار ایران

الهام شعبانی کارگردانی را تجربه می‌کند / اجرای نمایشنامه‌ای از علی اصغری در یک تماشاخانه خصوصی

نمایش "آخرین معامله" از فنلاند در آخرین شب هفته فیلم اروپایی

تهران از کل به جزء / روایت مهدی مشایخی از نمایشگاه "آجر، سیمان و چند مصالح دیگر" در گالری ثالث

راه‌اندازی اپلیکیشن "کتابته" برای جبران کمبود کتاب‌خوانی

دنیایی آمیخته به پنهان‌کاری / نگاهی تحلیلی به دو نمایشنامه "آن سوی آینه" و "دروغ" فلوریان زلر

بستری مناسب برای دیده شدن هنرجویان / همه چیز درباره دومین جشنواره موسیقی امیرجاهد