آریا بانو

آخرين مطالب

ورزش رزمي که در ميان زنان ايراني محبوب شده است؟ گفتگو

ورزش رزمي که در ميان زنان ايراني محبوب شده است؟

  بزرگنمايي:

در اين گزارش به قلم اسکات کمپبل آمده است: در نگاه اول، ممکن است فکر کنيد صحنه هايي از فيلم «ببر خيزان، اژدهاي پنهان» را مي بينيد، اما اين ها زن هاي ايراني هستند که در حال تمرين کردن حرکات خود در تلاش براي تبديل شدن به نينجاهاي آموزش ديده و سطح بالا هستند. آنها حين انجام دادن حرکت پشتک از پشت، از سلاح هاي مرگبار خود استفاده مي کنند و هنر رزمي نينجوتسو در ميان زنان جوان ايراني محبوب است.
 در يکي از باشگاه هايي که در سال هزار و نهصد و هشتاد و نه (1368) افتتاح شد و در قلعه جوقين در بيست و پنج مايلي خارج تهران واقع شده است، چهار هزار زن در حال آموزش ديدن براي تبديل شدن به نينجاهاي زن هستند. آنها ياد مي گيرند بپرند و از ديوار بالا بروند،‌ در کوه ها پنهان شوند و گردن دشمن را بشکنند بدون آن که صدايي ايجاد کنند. آنها ياد مي گيرند به خودشان احترام بگذارند، نخست به وجود خود و سپس به هنري که آنها در حال استاد شدن در آن هستند. آرامش مهمترين درسي است که آنها مي آموزند. اين جوانان در مدارس ياد مي گيرند از تسليحات خطرناک از قبيل کمان، شمشير و نانچيکوهات و شريکنز -ابزار کوچک سنتي ژاپني که به «شمشير در دست» مشهور است- استفاده کنند.
اکبر فرجي نخستين کسي بود که نينجوتسو را به ايران آورد، و بيست و دو سال پيش يک باشگاه ايجاد کرد که هم اکنون بيست و چهار هزار عضو دارد. او گفت:‌‌ «در نينجوتسو، ما مردان را نينجا و زنان را کونويچي مي ناميم.»
نينجا شدن شامل کسب مهارت هايي از قبيل صبر، مدارا و شکيبايي است. از نظر لغوي اين کلمه به معناي هنر نامرئي شدن است.
 نينجوتسو را مي توان به عنوان يک دارو توصيف کرد. اين هنر همانند سم مار با وجود اين حقيقت که مي تواند بسيار خطرناک باشد، در عين حال مي تواند يک پادزهر مفيد نيز باشد.
نينجوتسو يکي از مهلک ترين انواع هنرها محسوب مي شود و يادآور عوامل مخفي و مزدوران متخصص در روش هاي خشن جنگي در ژاپن بين سال هاي 1185 تا 1868 است.
خود اين زنان مي گويند اين هنر به آنها حس انضباط و اعتماد به نفس مي دهد.
يکي از نينجاها به نام مليکا گفت:‌ «ما در اينجا آزاد هستيم. ما هنر نينجا را فلسفه زندگي مي دانيم. اين هنر به ما براي تحمل سختي هاي زندگي روزانه و صبور، قدرتمند و منضبط بودن، کمک مي کند. اين يک هنر روحي است. ما در خارج از کلاس درس با کسي نمي جنگيم.»
فرجي افزود:‌ «حقيقت اين است که قدرت مهلک اين هنر غير قابل انکار است. آنها ياد مي گيرند از ديوار بالا بروند، از ديوارها و سيم هاي خاردار بدون اين که ديده شوند، بپرند و اين که در کوه ها پنهان شوند و قابليت شکستن سر دشمن را بدون ايجاد صدا به دست آورند.»
 او در عين حال گفت:‌‌ « من بايد کاملا مطمئن باشم که دانش آموزانم از تکنيک هاي نينجوتسو براي آسيب زدن به کسي يا وارد شدن به خانه کسي استفاده نمي کنند.»





نظرات شما

ارسال دیدگاه

Protected by FormShield

ساير مطالب

باور به دختران دنیای IT

رضا کیانیان: به ما سنگ می‌زنند چون در حال پیشرفت هستیم

نقش نظام آموزشی و تربیتی در ایجاد آسیب‌های اجتماعی

در بند فروشندگی در خیابان...

گفتگو با حامد بهداد: جسارت در سینمای ایران را من ایجاد کردم!

وقتی سیل روح را می آزارد!

نادر مشایخی: پدرم خیلی‌ها را دوستدار سینما کرد

نظر حامد عنقا درباره تهیه‌کنندگان سریال‌های نوروزی/ مردم به ما اعتماد کردند

«زنبور کارگر» 15 اردیبهشت کلید می‌خورد/ دلیل انتخاب حمید فرخ‌نژاد

نکات تغذیه‌ای که روز «سیزده به در» باید رعایت کنید

«پدر» مهم‌ترین رکن تربیت فرزندان در خانواده

گفتگو با اولین زن خلبان هلیکوپتر در ایران

زن و دفاع مقدس، تار و پود در هم تنیده

«شهریه» و «کلاس‌های فوق برنامه»؛ بیشترین شکایات خانواده‌ها از مهدهای کودک

علی اصغر کاراندیش: اعتبارات حوزه سینما، یارانه کتاب و مطبوعات سال آینده افزایش می‌یابد

آسیب پذیری فرزندان دارای مادر زندانی بسیار بالا است

شهرداری تهران فرصت حضور بانوان معلول را درجامعه فراهم می کند

20 ایده برتر جشنواره کودکآنلاین معرفی شدند / آذری جهرمی: اگر امروز به فرهنگ کودکان فکر نکنیم آینده را از دست خواهیم داد

از بیماری تا "توهم" بیماری

جملات آرایش‌شده روانشناسان در فضای مجازی را باور نکنید

کودکان چمدان نیستند!

خانواده متشنج و آشفته احتمال ارتکاب فرزندان را به بزهکاری‌ها افزایش می‌دهد

4 روایت جذاب از خشایار الوند

عباسی: حقوق بازنشستگان در بودجه سال آینده مورد توجه قرار بگیرد

زنان در خانواده فقر را بیشتر از سایر اعضا درک می کنند

‌بانویی که ورزشکارانی نام‌آور تربیت کرده

ما خودمان سپندارمذگان داریم

سن ازدواج برای دختران و پسران چند سال باشد؟

عشق و احساسات عاشقانه در مردان

در آستانه 30 سالگی احساس پوچی می کنم

والدین معتاد «عزت نفس» فرزندانشان را کاهش می‌دهند

سیرصعودی رفتار «سیگار» کشیدن دختران نوجوان نسبت به پسران

مریم دوستی: "آسیه در زمستان" حمایت نشد / می‌توان با تاسیس کمپانی‌های فیلم کوتاه گام‌های مثبت برداشت

بهزاد عبدی: استفاده نادرست از برنامه‌هاى کامپیوترى باعث نزول سطح موسیقى فیلم شده است / تور اروپایی گروه خنیاگران مهر

حضور یک سوم کودکان «کاروخیابان» در پایتخت /عدم همکاری وزارت بهداشت برای درمان کودکان معتاد

500 محله آسیب‌خیز شناسنامه‌دار شدند

نگاه و زاویه دید جدید به قصه معروف آنشرلی/ "آقا محمدخان" یک انتزاع نمایشی از تاریخ / روایت دو کارگردان از آثارشان در جشنواره تئاتر فجر

«کافه دانتیسم»؛ رویای بی‌رونق

اختلاف سن ازدواج چقدر اهمیت دارد؟

«جشن طلاق» یا سوگواری جدایی ؟

فضای مجازی به محل چشم و هم‌چشمی تبدیل شده است

ژنتیک؛ یکی از عوامل گرایش فرد به اعتیاد

چه کسانی «جشن طلاق» می‌گیرند؟

ازدواج با این افراد، ممنوع

برایم مهم است که اول من را به عنوان بازیگر بشناسند

موسیقی ما برای سرگرمی نیست / سلیقه شنیداری مردم به‌شدت افت کرده است / شاهد سبحانی‌فر و فهام گوهری از آلبوم "پیدای پنهان" می‌گویند

ژان کلود کریر: تئاتر زنده‌ترین نوع هنرهاست / نشان عالی خانه تئاتر به فیلمنامه‌نویس و نمایشنامه‌نویس فرانسوی اعطا شد

«جشن طلاق»؛ یک لاکچری‌ ایرانی در قاب خودنمایی

طلاق عاطفی و زوج های از هم دور افتاده

غزال بهمنی: طراح لباس بنگاه‌دار اقتصادی نیست