آریا بانو

آخرين مطالب

علیرضا خمسه: این یک کوچ زودهنگام بود گفتگو

علیرضا خمسه:  این یک کوچ زودهنگام بود

  بزرگنمايي:

آریا بانو -
علیرضا خمسه با بیان اینکه "شنیدن خبر فوت یدالله صمدی از تلخ‌ترین اتفاقاتی بود که با آن مواجه شدم" درباره این هنرمند گفت: او اسوه اخلاق بود و من شخصا با کار کردن در کنار او درس‌های زیادی آموختم که مهمترین آن، اخلاق حرفه‌ای است. متاسفانه خیلی زود او را از دست دادیم و شاهد یک کوچ زودهنگام دیگر بودیم.
علیرضا خمسه - بازیگر سینما، تئاتر و تلویزیون - در طول دوران فعالیتش تاکنون در چند پروژه سینمایی با یدالله صمدی همکاری‌هایی کرده است. خمسه در دو فیلم سینمایی «آپارتمان شماره‌13» و «دو نفر و نصفی» به عنوان بازیگر و در دو فیلم‌ «معجزه خنده» و «آپارتمان شماره 13» یدالله صمدی در تیم نویسندگی حضور داشته است.
به گفته خمسه، یدالله فقط برایش یک همکار نبوده، بلکه رابطه دوستانه، صمیمانه و خانوادگی نیز با هم داشتند. به همین دلیل این هنرمند با وجود آنکه اکنون به سفری خارج از کشور رفته است، در گفت‌وگویی تلفنی به بیان خاطراتی از مرحوم یدالله صمدی پرداخت.
این بازیگر در گفت‌وگو با ایسنا با بیان اینکه "شنیدن خبر فوت یدالله صمدی از تلخ‌ترین اتفاقاتی بود که با آن مواجه شدم" گفت: سال گذشته سرشار از خاطرات ناگواری برایمان بود، با این حال اصلا انتظار مواجه شدن با این اتفاق را نداشتم. من با آقای صمدی ارتباطی بسیار صمیمانه، دوستانه و خانوادگی داشتم.
او ادامه داد: قبل از اینکه به سفر خارج از کشور بیایم با بنفشه (دختر این هنرمند) صحبت می‌کردم و او به من گفت حال پدرش خوب نیست و در بیمارستانی در شیراز بستری شده است. من در همان فرودگاه یک پیام ویدیویی برای یدالله فرستادم. مقداری با او شوخی کردم تا خوشحال شود و روحیه‌اش تغییر کند، زیرا روزهای بدی را پشت سر می‌گذاشت. دخترش دوست داشت تا از طریق دوستانش این پیام‌های صوتی و تصویری را نشان پدر دهد تا حالش بهتر شود زیرا به غیر از جسمش که آزرده شده بود، روحش هم افسرده بود.
خمسه با تاکید بر اینکه "یدالله صمدی فقط یک کارگردان ساده نبود، بلکه انسانی بسیار بزرگ و مردی شریف بود" گفت: یدی اسوه‌ی اخلاق بود. کارهایی که در طول این سالها تولید کرد، منهای ارزش سینمایی، حکایت از آن دارد که یک مرد خوش‌فکر و انسان به تمام معنی پشتشان است. او دغدغه فرهنگ بومی و ملی خودش را داشت و دلش برای ایران و ایرانی می‌تپید. صمدی در سوژه‌های آثارش هم به فرهنگ مردم خودش که آذری بود نگاه تام و تمام داشت. او چه با ساخت فیلم‌های کمدی و چه اجتماعی، باعث تغییر در روحیه مخاطب می‌شد.
بازیگر فیلمهای «من زمین را دوست دارم» و «جیب‌برها به بهشت نمی‌روند» ادامه داد: ما فقط یک دوست یا همکار را از دست ندادیم، بلکه انسانی مثال زدنی را هم من و هم جامعه سینمایی و خانواده‌اش از دست داد.
از چهارشنبه که این خبر را شنیدم، حالم بد است؛ زیرا منتظر شنیدن خبرهای خوب بودم، خصوصاً که شب قبل از اینکه خبر فوت او را بشنوم، تا صبح خوابش را می‌دیدم. زیرا ذهنم درگیر حالش بود و از او دور بودم. دلم می‌خواست شرایطی فراهم می‌شد که از نزدیک او را می‌دیدم و تنها چیزی که انتظارش را نداشتم، این بود که بافاصله‌ای که از کشور دارم، خبر تلخ از دست دادن او را بشنوم. به همین دلیل، هم به جامعه سینمایی و هم به خانواده و دوستانش این اتفاق را تسلیت می‌گویم. این یک غم بزرگ است. آرزو می‌کنم خداوند در کنار این غم بزرگ، صبوری و شکیبایی را هم به نزدیکانش بدهد تا بتوانند نبودش را تحمل کنند.
این هنرمند درباره نحوه آشنایی‌اش با یدالله صمدی نیز گفت: اولین آشنایی ما برمی‌گردد به فیلم «آپارتمان شماره 13». همان زمان متوجه شدم با آدمی آشنا شدم که از نظر فکری بسیار به هم نزدیک هستیم. او با تمام جهان‌بینی‌اش بسیار شوخ‌طبع، بذله‌گو و شاد بود و همیشه می‌خندید و می‌خنداند. این همکاری ما بعد از فیلم «آپارتمان شماره 13 » در فیلم «دو نفر و نصفی» ادامه پیدا کرد. سپس در حوزه هنری در گروه فیلمنامه‌نویسی طنز با ایشان همکار شدم و فیلمنامه «معجزه خنده» را آماده کردیم و ایشان ساختند و این‌چنین، دوستی ما ادامه پیدا کرد.
خمسه افزود: سال گذشته در جشنواره "یاس" که در شهر رامسر برگزار می‌شد، هر دو باهم مهمان بودیم و بزرگداشتی برای آقای صمدی گرفته بودند. او خیلی دوست داشت که «آپارتمان شماره 13» را بعد از این سال‌ها تکرار کند، یعنی بعد از 25 یا 30 سال ببینند آپارتمان نشینی در کشور تغییر کرده یا درش بر همان پاشنه می‌چرخد. بنابراین درباره فیلمنامه این اثر با هم صحبت کردیم و قرار شد روزی راجع به ادامه آن با هم گفت‌وگو کنیم.
بازیگر فیلم سینمایی «دونفر و نصفی» با اشاره به اینکه "یدلله صمدی انسان مثبت‌نگری بود و در مواجهه با هر آدمی ویژگی‌های مثبت او را می‌دید"، بیان کرد: یدی بسیار خوش‌فکر بود. ما به مدت دو هفته برای نمایش فیلم « آپارتمان شماره 13 » که در بخش مسابقه جشنواره پیونگ یانگ پذیرفته شده بود، با هم همسفر بودیم. در آن دوره از 42 کشور فیلم به این جشنواره ارسال شده بود و او نگاهی شادمانه به همه کشورها داشت و همین انرژی مثبتش نسبت به من و فیلمش باعث شد بتوانیم جایزه اول را از این جشنواره بگیریم. متاسفم که دیگر امکان همسفری برای ما وجود ندارد.
خمسه در پایان یادآور شد: همانطور که یدالله صمدی با ساخت آثاری ارزشمند بازیگران و افراد بسیاری را به جامعه سینمایی معرفی کرد، خودش هم به همین صورت وارد سینما شد؛ یعنی همانطور که خودش تعریف می‌کرد، توسط آقای نصرت کریمی که از افراد شناخته شده‌ای در سینما است، وارد این حوزه شد.
چون آدم مثبتی بود، افراد مثبت هم جذبش می‌کردند و انرژی مثبتی که در طول ساخت فیلم به همه می‌داد، همراه آدم‌ها در فیلم‌های دیگر هم می‌رفت. تا زمانی که من با ایشان کار می‌کردم، هیچ گزارشی از درگیری و مشکلات و چیزهایی که الان در سینما زیاد شده است وجود نداشت. من شخصا با کار کردن در کنار او درس‌های زیادی آموختم که مهمترین آن، اخلاق حرفه‌ای است. او هم تایید می‌کرد که از نصرت کریمی اینها را یاد گرفته است. متاسفانه خیلی زود او را از دست دادیم و شاهد یک کوچ زودهنگام دیگر بودیم.






نظرات شما

ارسال دیدگاه

Protected by FormShield

ساير مطالب

سیروس الوند: سینما پس از انقلاب، دوباره اختراع شد

سیامک زندیه: شرط حفظ کیفیت البسه ایرانی عرضه محصولات با قیمت‌های بسیار بالا است

فیروز فیروز: معماری بیش از هر چیزی هنر است / معماری ایران فلسفه اکولوژیک دارد/ حرف امروز دنیا را ما قبلاً تجربه کرده‌ایم

ندا بهزاد: بانوان موزیسین چیزی از آقایان کم ندارند / گروه دلیار با دو خواننده روی صحنه می‌رود

مطالعه را فقط کتاب خواندن نمی‌دانیم / روایت محمدرضا رضاییان از فصل چهارم برنامه "کتاب باز"

نگاهی سایکودرام به نمایش تنسی ویلیامز / روایت کامبیز بنان از نمایش "نمی‌دونم فردا چی میشه؟"

مهم‌ترین معضلات عرصه مد و لباس از نگاه یک استاد دانشگاه

رواج پدیده شبه کودک همسری برای دریافت مستمری

‍‍ ‍‍پیروز حناچی: مهم‌ترین هدف سمپوزیوم مجسمه‌سازی کشف استعدادهای جوان است / برزین ضرغامی: شورای شهر تهران ما را در تصویب لایحه ایجاد حریم برای مجسمه‌های شهری همراهی کند

گفت و گویی با یک‌راننده زن تاکسی‌های اینترنتی

تاجبخش فنائیان: لازمه‌ تئاتر ملّی بازشناسی ریشه‌های فرهنگی است / استعداد جهانی شدن تئاتر ما کمتر از سایر کشورهای نیست

یکتاناصر:نقش خوب پیشنهاد شود، بازی می‌کنم

محمدپور: "دختر شیطان" در پاییز می‌توانست 15 میلیارد بفروشد / اشتباه کردیم اکران عید فطر را پذیرفتیم

پایان کار هفتمین جشنواره ملی نقش تن‌پوش بدون برگزیده در بخش هنری / فاطمی: کپی نقش‌های گذشته ارزشی ندارد

ظلم تاریخی و هدیه‌های مدرنیته / روایت ابوالفضل رفیعی از نمایشگاه "ساکنان مویه" در گالری سیحون

سید محمد بهشتی: توجه به بازشناسی هویت در معماری ضروری است / شهر شیراز دارای ارزش تاریخی و معماری خاصی است

بیوک میرزایی از نمایش "نویی تضاد منافع" تا سریال "افسانه هزارپایان"

تأکید بر موسیقی آوازی و تجلیل از دستاوردهای هنرمندان و ذاکران فرهنگ رضوی / همه چیز درباره چهارمین جشنواره سراسری آواها و نواهای رضوی

امیر سرتیپ کیومرث حیدری: کسانی که در مسیر صراط قرار می‌گیرند رستگار می‌شوند / از یادداشت تجلیل مقام معظم رهبری بر کتاب شهید مجتبی ذوالفقارنسب و کتاب شهدای مدافع حرم و تازه‌های نشر نیروی زمینی ارتش رونمایی شد

زمان اعلام نتایج کنکور 98 +ظرفیت دانشگاه‌های سراسری

ابوالفضل صفری گفت: سرنوشت «سلام صبح بخیر» با برگشت «حالا خورشید»/ عصرگاهی می‌شویم

توحید معصومی خبر داد؛ «مگس» از 23 تیرماه به تالار سایه می‌آید/ یک اقتباس گروتسک

"الف دزفول" همچنان در انتظار / مرجان اشرفی‌زاده: با حذف پروانه‌ها به تسریع جریان فیلمسازی کمک می‌شود

احسان دانش فرید: نه از کسی تقلید کرده‌ام و نه الگوبرداری

آرش قاسمی : تمرکزم بر صداگذاری «نهنگ آبی» است/ همکاری در چند فیلم کوتاه

چرا کودک آزاری رخ می‌دهد؟/ پدر و مادر را به زندان بیندازیم، آسیب به کودکان کم نمی‌شود/ قصور جامعه را نادیده نگیریم

نمایش "یک زن و یک مرد" یک کار تمام آناهیتایی است / وجه درمانگری تئاتر باید حفظ شود تا حال مردم بهتر شود / روایت هوشمند هنرکار، کاظم هژیرآزاد و ناهید مسلمی از نمایش "یک زن و یک مرد"

یک کمدی سیاه با پایانی متفاوت / محسن قصابیان از "نیوکاسل" می‌گوید

حلقه مفقوده تولیدات فرهنگی و هنری نوجوانان هستند / حسین بختیاری و نگارش سه‌گانه‌ای آمیخته از وحشت و فانتزی برای نوجوانان

عروسی‌های 600میلیونی!

ماهان پوریان: فضای کنونی مناسب انتشار آلبوم نیست

آزاده عسگری: تنها 20 درصد موفقیت برند حوزه مد و لباس وابسته به طراحی است

امیر جعفری: من کارگرزاده هستم و هیچوقت از جایی رانت نگرفتم/ عذرخواهی می‌کنم

حماقتی که منجر به عذاب وجدان می‌شود / روایت صالح علوی‌زاده از نمایش "تایم لپس"

بهزاد فراهانی: شریف‌تر از ستاره اسکندری چه کسی را می‌توان نام برد/ غبطه می‌خورم برای آنها که هنوز خود را با معیارهای قرن 21 تطبیق نداده‌اند

آرا صلاحی: با «زهرمار» به حقم رسیدم

مهدی کوشکی: تصمیم گرفتم بنویسم تا بتوانم بازی کنم / تئاتر ایران دچار خلأ جادو و تعلیق است / آموزش بازیگری در سالن تئاتر اتفاق می‌افتد

کتابخانه‌ای مغفول‌مانده در دل تئاتر شهر / جواد تولمی: می‌توان با آثار کتابخانه و مرکز اسناد هنرهای نمایشی تئاتر کشور را آباد کرد

سعیده سروش‌فر: قیمت پارچه هر دو هفته بالا می‌رود

"وانهاده" اجرا نخواهد شد / رویا میرعلمی بازیگر نمایش"مثبت فکر کن" شد / سیامک صفری با "گورخواب‌ها" به نوفل‌لوشاتو می‌رود

اجرایی که نشانگر یک ناتورالیسم آمریکائی است / نگاهی به نمایش "نفرین قحطی‌زدگان" اثر سام شپارد به کارگردانی اشکان خطیبی

غلامحسین لطفی: دعوت به کار با دستمزد ٣٠ سال پیش توهین به هنرمند است

علاقمند بودم درباره کارگران روزمزد کار کنم / کارهایم متکی به دیالوگ و زبان است / نمایش اجتماعی به نوعی مردم‌نگاری است / نمایش "کمیته نان" به روایت لیلی عاج، شاهرخ استخری و الهام شعبانی

اشرف‌زاده: تک‌آهنگ‌ بیشتر شنیده می‌شود / آغاز تور کنسرت‌های خواننده "ماه و ماهی" از لاهیجان

منشأ هنر همیشه بیرون از هنر است/ هنر ایران بیش از حد درگیر تکنیک است / شیفتگی به توانایی گاهی یک هنرمند را منحرف می‌کند / روایت مسعود سعدالدین از نمایشگاه "حیرت در آن" تا زندگی هنری در آلمان

محمد آزرم: جشنواره‌های ادبی زمانی تاثیرگذار هستند که تداوم داشته باشند / روایت در شعر باید به چگونه بیان کردن و فرم‌سازی روایی منجر شود

رونمایی کتاب "پارتیتور دست‌نویس نی‌نوا" در فرهنگسرای نیاوران / حسین علیزاده: موسیقی با وجود محدودیت‎ها جنب‌وجوش دارد

اجرای نمایش "وانیک" با بازی بهاره رهنما و علی اوجی در تماشاخانه سپند/ "حضار قیام کنند" در تماشاخانه استاد مشایخی/ تخفیف ویژه "عاشقانه‌های خیابان" به دانشجویان

صابر سهرابی: جشنواره‌های فجر به شهرستان‌های استان فارس می‌روند

محمدرضا خاکی: روند فاصله‌گیری از مقولات اجتماعی در تئاتر کشور به وجود آمده / تئاتر ما نیاز به گفتمان میان مدیران، تئاتر حرفه‌ای، محققین و مترجمین دارد / الان زمانی است که تئاتر ما نیازمند تمرکززدایی است