آریا بانو

آخرين مطالب

قصه برقراری یک «مستمری» بعد از 10 سال

پایان هزار و یک مشکل گفتگو

پایان هزار و یک مشکل

  بزرگنمايي:

آریا بانو - فرزند یک خانواده هفت نفره با هزار و یک مشکل است و با این جمله شروع می‌کند: «همه زندگی مان را برای گذران زندگی فروختیم و دیگر هیچ چیزی نداشتیم. تامین اجتماعی مخصوصا در شرایط خاص زندگی به درد ما خورد».

به گزارش ایسنا، فاطمه زنی حدودا 40 ساله است و به خانه‌اش که می‌رسیم با روی گشاده به استقبال‌مان می‌آید و مثال کاملی از یک زن باسلیقه تبریزی است. دوران پر فراز و نشیبی را در کودکی و نوجوانی پشت سر گذاشته اما می‌گوید این قصه‌های تلخ، پایان خوشی برایشان داشته است.
او با این جمله که «تامین اجتماعی مخصوصا در شرایط خاص زندگی به درد ما خورد.» شروع به صحبت می‌کند و می‌گوید: پدرم در کارخانه لپه سازی در آذرشهر کار می‌کرد و کارش فصلی بود. 13 ساله بودم که پدرم فوت کرد. ما پنج فرزند بودیم و مادرم برای بزرگ کردن ما تنها مانده بود. او کم کم طلاهایش را فروخت، خانه‌مان را فروختیم و به جایی رسیدیم که دیگر هیچ چیز نداشتیم. مادرم در خانه کار می‌کرد، گردو می‌شکست، قند خرد می‌کرد و من به او کمک می‌کردم.»
فاطمه ادامه می‌دهد: هر دختری باید خودش خرج خودش را در می‌آورد. خاطرم هست که یکی از خواهرانم در سال 71 دانشگاه قبول شد اما چون نمی‌توانست هزینه تحصیلش را بپردازد انصراف داد.
او با بیان اینکه یک روز یکی از همسایه‌ها از مادرم سوال کرد مگر برای همسرت که کارگر کارخانه بوده بیمه رد نمی‌کردند؟ می‌گوید: چون کار پدرم فصلی بود هیچ وقت فکر نمی‌کردیم پدرم بیمه بوده است. با این حال بدون اینکه امیدی داشته باشیم مادرم به همراه آن همسایه در کارخانه پرس و جو کردند، به تامین اجتماعی رفتند. تا مدتی طولانی لیست‌های کاغذی قطور بازرسی را می‌گشتند تا آنکه بعد از یکسال تماس گرفتند و گفتند به شعبه برویم، نام پدرم در لیست‌های بازرسی پیدا شده بود.
فاطمه می‌گوید: از آن موقع تازه دردسرهای ما شروع شد. کارفرما باید 550 هزار تومان پرداخت می‌کرد تا مستمری وصل شود اما چون پدرم فوت کرده بود زیربار نمی‌رفت. با هر مکافاتی که بود این پول پرداخت و در نهایت مستمری برقرار شد. رنگ و روی زندگی‌مان تغییر کرد، حال و روزمان بهتر شده بود، خواهرم دوباره درس خواند و کنکور داد، من هم تصمیم خودم را گرفته بودم و می‌خواستم در تامین اجتماعی کار کنم. خوب درس خواندم، امتحان دادم و قبول شدم و حالا خودم مسئول نامنویسی شعبه شهرمان هستم و 18 سال سابقه کار دارم.
چند سال است که مادر این خانواده فوت کرده و مستمری او برای برادر فاطمه همچنان پرداخت می‌شود؛ برادری که بعد از فوت پدر، مریض احوال و دچار بیماری روحی می‌شود. آنها 26 سال است که با یک مستمری هرچند کم اما به گفته خودشان پرخیر وبرکت زندگی می کنند و این حقوق تا پایان عمر برای پسر معلول خانواده برقرار است.
به گزارش ایسنا، خیاطی، رئیس شعبه تامین اجتماعی آذرشهر که در آن سال‌ها بازرس شعبه بوده و خودش نام پدر فاطمه را در لیست‌های حق بیمه رد کرده این قصه را از زاویه دیگری روایت می‌کند و می‌گوید: ورودی سال 69 به سازمان بودم و در واحد بازرسی مشغول بکار شدم. فاطمه و خواهر و برادرهایش را از زمان بچگی‌شان می‌شناختم، پدرش در لپه سازی کار می‌کرد. هربار که می‌خواستیم گزارش رد کنیم، کارفرما زیربار نمی‌رفت زیرا کارگاه فصلی بود. ولی من وظیفه‌ام این بود که نام آنها را بنویسم. هر سال که به کارگاه لپه سازی می‌رفتم اسم کارگران را رد می‌کردم و همین باعث شد بعد گذشت 10 سال، مستمری برای این خانواده برقرار شود.
وی ادامه می‌دهد: به آجرپزی هم که می‌رفتم کارگرها شناختی نداشتد و همه فرار می‌کردند اما من به هر ترتیبی بود اسم آنها را می‌نوشتم. خاطرح هست مرد کارگری در آنجا مبتلا به سرطان بود، گلویش را با پارچه می‌بست و کار می‌کرد و اجازه نمی‌داد خانواده‌اش بفهمند. او فوت کرد و خانواده‌اش که در فقر شدید زندگی می‌کردند بعد از 18 سال مستمری برایشان برقرار شد. من سرباز سازمان بودم و خوشحالم که احقاق حق شد.
تقی پور، مشاور مدیرعامل سازمان تامین اجتماعی در این باره می‌گوید: یکی از بهترین نظام‌های تامین اجتماعی را در دنیا داریم و پستی و بلندیهای بسیاری طی کرده‌ایم تا به این نقطه برسیم. مادامی که فرد زنده است مستمری می‌گیرد و بعضا خانواده‌هایی را داریم که تا 70 سال از تامین اجتماعی مستمری دریافت کرده ‌اند. اگرچه پرداختی فعلی مناسب رفع نیاز بازنشستگان نیست و شرمنده‌ایم اما این پرداختی صورت می‌گیرد و می‌تواند برخی نیازهای اولیه‌شان را تامین کند.
انتهای پیام





نظرات شما

ارسال دیدگاه

Protected by FormShield

ساير مطالب

ایوبی: خوشنویسان پرچم‌دار فرهنگ اصیل هستند / نکوداشت استاد یدالله کابلی برگزار شد

کتایون ریاحی: اداره شبکه ویژه ناشنوایان را به ناشنوایان بسپارید

باید انباشت جمعیت مجرد را هر چه سریعتر ساماندهی کرد

نوروزبیگی: «محسن تنابنده» تنها بازیگر قطعی عنکبوت است

رسول نظرزاده: هنوز داریم تفکر را مونتاژ می‌کنیم / ایران دریای ایده‌های تحقیقی و پژوهش‌های انجام نشده است / به تولید فکر و اندیشه که می‌رسیم دیگر حمایتی وجود ندارد

زهرا جهانبخش: هنر ایران در حال پیدا کردن یک ساختار خیلی جدی است / رویداد تیرآرت جایگاه هنرمندان معاصر را تبیین می‌کند / گی دوینوا: بحث نمایشگاه "ایران فوتو" ستاره‌های عکاسی نیست / در فرانسه آموزشی که مخاطب از کودکی دیده دسترسی به هنر را راحت‌ می‌کند

ضرغامی: سریال گاندو فیلم بود؛ می‌خواست جنبه‌های نمایشی قضیه را بزرگ کند

شادی مختاری: چرا خانمِ بازیگر 40 ساله نقش دختر 20 ساله را هم بازی می کند؟

روایت مسعود کیمیایی از فشار ساواک برای تغییر پایان «گوزن‌ها»

با فرزندانتان طوری رفتار نکنید که فضای بیرون را به داخل خانه ترجیح دهند

سیروس الوند: سینما پس از انقلاب، دوباره اختراع شد

سیامک زندیه: شرط حفظ کیفیت البسه ایرانی عرضه محصولات با قیمت‌های بسیار بالا است

فیروز فیروز: معماری بیش از هر چیزی هنر است / معماری ایران فلسفه اکولوژیک دارد/ حرف امروز دنیا را ما قبلاً تجربه کرده‌ایم

ندا بهزاد: بانوان موزیسین چیزی از آقایان کم ندارند / گروه دلیار با دو خواننده روی صحنه می‌رود

مطالعه را فقط کتاب خواندن نمی‌دانیم / روایت محمدرضا رضاییان از فصل چهارم برنامه "کتاب باز"

نگاهی سایکودرام به نمایش تنسی ویلیامز / روایت کامبیز بنان از نمایش "نمی‌دونم فردا چی میشه؟"

مهم‌ترین معضلات عرصه مد و لباس از نگاه یک استاد دانشگاه

رواج پدیده شبه کودک همسری برای دریافت مستمری

‍‍ ‍‍پیروز حناچی: مهم‌ترین هدف سمپوزیوم مجسمه‌سازی کشف استعدادهای جوان است / برزین ضرغامی: شورای شهر تهران ما را در تصویب لایحه ایجاد حریم برای مجسمه‌های شهری همراهی کند

گفت و گویی با یک‌راننده زن تاکسی‌های اینترنتی

تاجبخش فنائیان: لازمه‌ تئاتر ملّی بازشناسی ریشه‌های فرهنگی است / استعداد جهانی شدن تئاتر ما کمتر از سایر کشورهای نیست

یکتاناصر:نقش خوب پیشنهاد شود، بازی می‌کنم

محمدپور: "دختر شیطان" در پاییز می‌توانست 15 میلیارد بفروشد / اشتباه کردیم اکران عید فطر را پذیرفتیم

پایان کار هفتمین جشنواره ملی نقش تن‌پوش بدون برگزیده در بخش هنری / فاطمی: کپی نقش‌های گذشته ارزشی ندارد

ظلم تاریخی و هدیه‌های مدرنیته / روایت ابوالفضل رفیعی از نمایشگاه "ساکنان مویه" در گالری سیحون

سید محمد بهشتی: توجه به بازشناسی هویت در معماری ضروری است / شهر شیراز دارای ارزش تاریخی و معماری خاصی است

بیوک میرزایی از نمایش "نویی تضاد منافع" تا سریال "افسانه هزارپایان"

تأکید بر موسیقی آوازی و تجلیل از دستاوردهای هنرمندان و ذاکران فرهنگ رضوی / همه چیز درباره چهارمین جشنواره سراسری آواها و نواهای رضوی

امیر سرتیپ کیومرث حیدری: کسانی که در مسیر صراط قرار می‌گیرند رستگار می‌شوند / از یادداشت تجلیل مقام معظم رهبری بر کتاب شهید مجتبی ذوالفقارنسب و کتاب شهدای مدافع حرم و تازه‌های نشر نیروی زمینی ارتش رونمایی شد

زمان اعلام نتایج کنکور 98 +ظرفیت دانشگاه‌های سراسری

ابوالفضل صفری گفت: سرنوشت «سلام صبح بخیر» با برگشت «حالا خورشید»/ عصرگاهی می‌شویم

توحید معصومی خبر داد؛ «مگس» از 23 تیرماه به تالار سایه می‌آید/ یک اقتباس گروتسک

احسان دانش فرید: نه از کسی تقلید کرده‌ام و نه الگوبرداری

"الف دزفول" همچنان در انتظار / مرجان اشرفی‌زاده: با حذف پروانه‌ها به تسریع جریان فیلمسازی کمک می‌شود

آرش قاسمی : تمرکزم بر صداگذاری «نهنگ آبی» است/ همکاری در چند فیلم کوتاه

چرا کودک آزاری رخ می‌دهد؟/ پدر و مادر را به زندان بیندازیم، آسیب به کودکان کم نمی‌شود/ قصور جامعه را نادیده نگیریم

نمایش "یک زن و یک مرد" یک کار تمام آناهیتایی است / وجه درمانگری تئاتر باید حفظ شود تا حال مردم بهتر شود / روایت هوشمند هنرکار، کاظم هژیرآزاد و ناهید مسلمی از نمایش "یک زن و یک مرد"

یک کمدی سیاه با پایانی متفاوت / محسن قصابیان از "نیوکاسل" می‌گوید

حلقه مفقوده تولیدات فرهنگی و هنری نوجوانان هستند / حسین بختیاری و نگارش سه‌گانه‌ای آمیخته از وحشت و فانتزی برای نوجوانان

عروسی‌های 600میلیونی!

ماهان پوریان: فضای کنونی مناسب انتشار آلبوم نیست

آزاده عسگری: تنها 20 درصد موفقیت برند حوزه مد و لباس وابسته به طراحی است

امیر جعفری: من کارگرزاده هستم و هیچوقت از جایی رانت نگرفتم/ عذرخواهی می‌کنم

حماقتی که منجر به عذاب وجدان می‌شود / روایت صالح علوی‌زاده از نمایش "تایم لپس"

بهزاد فراهانی: شریف‌تر از ستاره اسکندری چه کسی را می‌توان نام برد/ غبطه می‌خورم برای آنها که هنوز خود را با معیارهای قرن 21 تطبیق نداده‌اند

آرا صلاحی: با «زهرمار» به حقم رسیدم

مهدی کوشکی: تصمیم گرفتم بنویسم تا بتوانم بازی کنم / تئاتر ایران دچار خلأ جادو و تعلیق است / آموزش بازیگری در سالن تئاتر اتفاق می‌افتد

کتابخانه‌ای مغفول‌مانده در دل تئاتر شهر / جواد تولمی: می‌توان با آثار کتابخانه و مرکز اسناد هنرهای نمایشی تئاتر کشور را آباد کرد

سعیده سروش‌فر: قیمت پارچه هر دو هفته بالا می‌رود

"وانهاده" اجرا نخواهد شد / رویا میرعلمی بازیگر نمایش"مثبت فکر کن" شد / سیامک صفری با "گورخواب‌ها" به نوفل‌لوشاتو می‌رود