آریا بانو

آخرين مطالب

قصه برقراری یک «مستمری» بعد از 10 سال

پایان هزار و یک مشکل گفتگو

پایان هزار و یک مشکل

  بزرگنمايي:

آریا بانو - فرزند یک خانواده هفت نفره با هزار و یک مشکل است و با این جمله شروع می‌کند: «همه زندگی مان را برای گذران زندگی فروختیم و دیگر هیچ چیزی نداشتیم. تامین اجتماعی مخصوصا در شرایط خاص زندگی به درد ما خورد».

به گزارش ایسنا، فاطمه زنی حدودا 40 ساله است و به خانه‌اش که می‌رسیم با روی گشاده به استقبال‌مان می‌آید و مثال کاملی از یک زن باسلیقه تبریزی است. دوران پر فراز و نشیبی را در کودکی و نوجوانی پشت سر گذاشته اما می‌گوید این قصه‌های تلخ، پایان خوشی برایشان داشته است.
او با این جمله که «تامین اجتماعی مخصوصا در شرایط خاص زندگی به درد ما خورد.» شروع به صحبت می‌کند و می‌گوید: پدرم در کارخانه لپه سازی در آذرشهر کار می‌کرد و کارش فصلی بود. 13 ساله بودم که پدرم فوت کرد. ما پنج فرزند بودیم و مادرم برای بزرگ کردن ما تنها مانده بود. او کم کم طلاهایش را فروخت، خانه‌مان را فروختیم و به جایی رسیدیم که دیگر هیچ چیز نداشتیم. مادرم در خانه کار می‌کرد، گردو می‌شکست، قند خرد می‌کرد و من به او کمک می‌کردم.»
فاطمه ادامه می‌دهد: هر دختری باید خودش خرج خودش را در می‌آورد. خاطرم هست که یکی از خواهرانم در سال 71 دانشگاه قبول شد اما چون نمی‌توانست هزینه تحصیلش را بپردازد انصراف داد.
او با بیان اینکه یک روز یکی از همسایه‌ها از مادرم سوال کرد مگر برای همسرت که کارگر کارخانه بوده بیمه رد نمی‌کردند؟ می‌گوید: چون کار پدرم فصلی بود هیچ وقت فکر نمی‌کردیم پدرم بیمه بوده است. با این حال بدون اینکه امیدی داشته باشیم مادرم به همراه آن همسایه در کارخانه پرس و جو کردند، به تامین اجتماعی رفتند. تا مدتی طولانی لیست‌های کاغذی قطور بازرسی را می‌گشتند تا آنکه بعد از یکسال تماس گرفتند و گفتند به شعبه برویم، نام پدرم در لیست‌های بازرسی پیدا شده بود.
فاطمه می‌گوید: از آن موقع تازه دردسرهای ما شروع شد. کارفرما باید 550 هزار تومان پرداخت می‌کرد تا مستمری وصل شود اما چون پدرم فوت کرده بود زیربار نمی‌رفت. با هر مکافاتی که بود این پول پرداخت و در نهایت مستمری برقرار شد. رنگ و روی زندگی‌مان تغییر کرد، حال و روزمان بهتر شده بود، خواهرم دوباره درس خواند و کنکور داد، من هم تصمیم خودم را گرفته بودم و می‌خواستم در تامین اجتماعی کار کنم. خوب درس خواندم، امتحان دادم و قبول شدم و حالا خودم مسئول نامنویسی شعبه شهرمان هستم و 18 سال سابقه کار دارم.
چند سال است که مادر این خانواده فوت کرده و مستمری او برای برادر فاطمه همچنان پرداخت می‌شود؛ برادری که بعد از فوت پدر، مریض احوال و دچار بیماری روحی می‌شود. آنها 26 سال است که با یک مستمری هرچند کم اما به گفته خودشان پرخیر وبرکت زندگی می کنند و این حقوق تا پایان عمر برای پسر معلول خانواده برقرار است.
به گزارش ایسنا، خیاطی، رئیس شعبه تامین اجتماعی آذرشهر که در آن سال‌ها بازرس شعبه بوده و خودش نام پدر فاطمه را در لیست‌های حق بیمه رد کرده این قصه را از زاویه دیگری روایت می‌کند و می‌گوید: ورودی سال 69 به سازمان بودم و در واحد بازرسی مشغول بکار شدم. فاطمه و خواهر و برادرهایش را از زمان بچگی‌شان می‌شناختم، پدرش در لپه سازی کار می‌کرد. هربار که می‌خواستیم گزارش رد کنیم، کارفرما زیربار نمی‌رفت زیرا کارگاه فصلی بود. ولی من وظیفه‌ام این بود که نام آنها را بنویسم. هر سال که به کارگاه لپه سازی می‌رفتم اسم کارگران را رد می‌کردم و همین باعث شد بعد گذشت 10 سال، مستمری برای این خانواده برقرار شود.
وی ادامه می‌دهد: به آجرپزی هم که می‌رفتم کارگرها شناختی نداشتد و همه فرار می‌کردند اما من به هر ترتیبی بود اسم آنها را می‌نوشتم. خاطرح هست مرد کارگری در آنجا مبتلا به سرطان بود، گلویش را با پارچه می‌بست و کار می‌کرد و اجازه نمی‌داد خانواده‌اش بفهمند. او فوت کرد و خانواده‌اش که در فقر شدید زندگی می‌کردند بعد از 18 سال مستمری برایشان برقرار شد. من سرباز سازمان بودم و خوشحالم که احقاق حق شد.
تقی پور، مشاور مدیرعامل سازمان تامین اجتماعی در این باره می‌گوید: یکی از بهترین نظام‌های تامین اجتماعی را در دنیا داریم و پستی و بلندیهای بسیاری طی کرده‌ایم تا به این نقطه برسیم. مادامی که فرد زنده است مستمری می‌گیرد و بعضا خانواده‌هایی را داریم که تا 70 سال از تامین اجتماعی مستمری دریافت کرده ‌اند. اگرچه پرداختی فعلی مناسب رفع نیاز بازنشستگان نیست و شرمنده‌ایم اما این پرداختی صورت می‌گیرد و می‌تواند برخی نیازهای اولیه‌شان را تامین کند.
انتهای پیام





نظرات شما

ارسال دیدگاه

Protected by FormShield

ساير مطالب

مرضیه ابراهیمی قربانی معروف اسیدپاشی: اعدام نمی‌خواهیم، چرخه خشونت باید متوقف شود

نسل دوبلورهای قدیمی ما دیگر تکرار نمی‌شود / محدودیت‌ها در رادیو زیاد و متن‌ها شبیه همدیگر شده است / وقتی یک کار انیمیشن را دوبله می‌کنم، اصلاً خسته نمی‌شوم / روایت تورج نصر از سال‌ها فعالیت در دوبله و بازیگری

ویژگی‌های موسیقی کودک از نگاه اردشیر کامکار

محمدمهدی فخری‌زاده: انتشار کتاب سینمایی مقبولیت عمومی ندارد / در اتحادیه ناشران می‌توانیم جلوی فعالیت‌های مخرب را بگیریم / "راهنمای فیلم‌های سینمای ایران" در دست تدوین است

مهران نائل: "دل‌دار" روایتی متفاوت از عشق است

حسینی: نمایشگاه عکس افغانستان در نیاوران بستر مناسبی برای همدلی است

دوست دارم آرام آرام بیایم و ماندگار شوم / پژمان جمشیدی اول باید بازیگر می‌شد بعد فوتبالیست / گفت‌و‌گو با علی شمس الهی خواننده پاپ

کلیشه شدن در یک نقش خطرناک است / حسام محمودی از بازی در سریال "دل‌دار" می‌گوید

مهسا علامیر: حقوق استادان گرایش‌های هنری در دانشگاه‌های ایران پایین است / اغلب طراحان لباس توان پرزنت آثارشان را ندارند

بهترین راه لاغری شکم | جراحی‌هایی که فقط جیبتان را خالی می‌کند!

بهمن کیارستمی: منیر فرمانفرماییان تا آخرین روز تصویربرداری مقابل دوربین راحت نبود / نمایش مستند "منیر" در خانه سینما

مستر کیتون شخصیتی است که تعریف مشخص دارد / روایت یوسف مرادیان از بازی در سریال "از یادها رفته"

عباس مجیدی: در دوسالانه مجسمه شهری مشهد هنرمندان براساس فضای تعریف شده مجسمه می‌سازند

علی نصیریان:لزوم تجدیدنظر تلویزیون در سریال‌سازی/ قصه‌هایی که درد مردم نیست

از سوءاستفاده تا قاچاق‌فروشی کودکان کار

نمایشی که 30 سال پیش اجرای آن در تئاترشهر متوقف شد / روایت حسن انصاریان از اجرای نمایش "شاپرک خانوم" با بازیگران حرفه‌ای

خوشحالم که بخشی از خاطرات دهه شصتی‌ها هستم

ضبط «برادرجان» ادامه دارد/80 درصد تصویربرداری سریال به انجام رسید

کامبیز دیرباز : برایم مهم است نقشی که بازی می‌کنم توده مردم را نمایندگی کند

ندا لهردی: در ترجمه "همسران تابستانی" به سبک و لحن نویسنده وفادار بودم / شخصیت‌های واقعی لارنس الیویه و ویوین لی در رمان بئاتریز ویلیامز

شریعتمداری: موضوعی برای پنهان کردن از مردم نداریم

حسینی: به مدد اساتید می‌شود بر دشواری‌های حوزه آموزش پیروز شد / رونمایی از سامانه صدور کارت تدریس مربیان آموزشگاه‌های آزاد هنری

حسینی: خلیج فارس دُر و مروارید علم و هنر را برآورده است / معاون هنری وزیر ارشاد در روز ملی خلیج فارس به بوشهر رفت

«کودک‌شو» به لرستان، خوزستان و زاهدان می‌رود/ بازغی: هیچ خداحافظی در کار نبود؛ گلایه‌ام را فریاد کردم

علی شیرازی: هنر خوشنویسی وارد دوران طلایی خود شده است

هادی حاجتمند: "مدیترانه" قصه آب و دفاع از مرزهاست / بازخوردها در جشنواره جهانی فیلم فجر زلال‌تر است

طراحان، تولید‌کنندگان و هنرمندان هستند که تعیین می‌کنند بازار چگونه باشد نه مردم / روایت حسامی از کیف و کفش‌های برند "ویزلند"

تأکیدی بر سنتی یا مدرن بودن کار نداشتم / روایت شریف لطفی از آلبوم "آوای ایران (محلی‌ها)"

فرزندتان در چه زمینه‌ای استعداد دارد؟

بیماری مادرم عظیم‌ترین حادثه سخت زندگی ما بود / کارمان در گیشه بسیار سخت است / روایت کارگردان فیلم "شکستن همزمان بیست استخوان" از حضور در جشنواره جهانی فجر

احمد مسجدجامعی: عکاسان در سطح شهر با مشکلات متعددی روبرو هستند / برگزیدگان مسابقه عکس مترو معرفی شدند

محمدرضا علیمردانی: ترجیح دادم نه به فرش قرمز "غلامرضا تختی" بروم نه مصاحبه‌ای کنم / سه بار قرار بود با مهران مدیری همکاری کنم اما نشد

گفت وگوی خراسان با عکاس مبتکر آمریکایی درباره پروژه «حذف شده»

با خنده به استقبال مردها بروید

انتظامی: وارش مصداق ایفای نقش مسئولیت اجتماعی سینما است

پیمان سلطانی: رپرتورا ارکستر ملی مضمون ملی، میهنی، عاشقانه دارد / انتشار یک اثر ملی بعد از 10 سال

عموهایی که در آینده تنها یک اسم از آنها باقی است

شریعتمداری: تامین اجتماعی از دولت 180هزار میلیارد تومان طلب دارد

سرمربی تیم فوتسال دانشجویان دختر: شناختی کافی از حریفان نداریم

باور به دختران دنیای IT

رضا کیانیان: به ما سنگ می‌زنند چون در حال پیشرفت هستیم

نقش نظام آموزشی و تربیتی در ایجاد آسیب‌های اجتماعی

در بند فروشندگی در خیابان...

گفتگو با حامد بهداد: جسارت در سینمای ایران را من ایجاد کردم!

وقتی سیل روح را می آزارد!

نادر مشایخی: پدرم خیلی‌ها را دوستدار سینما کرد

نظر حامد عنقا درباره تهیه‌کنندگان سریال‌های نوروزی/ مردم به ما اعتماد کردند

«زنبور کارگر» 15 اردیبهشت کلید می‌خورد/ دلیل انتخاب حمید فرخ‌نژاد

نکات تغذیه‌ای که روز «سیزده به در» باید رعایت کنید

«پدر» مهم‌ترین رکن تربیت فرزندان در خانواده