آریا بانو

آخرين مطالب

برچسب:   "روده"

رویای لاغری زن جوان را به کام مرگ برد

آریا بانو - ایران / زن جوان که برای لاغر شدن خود را به‌ دست جراح زیبایی سپرده بود بر اثر پاره شدن روده‌اش جان باخت. «ستاره» در ...

جراحی لاغری به قیمت جان زن 40 ساله تمام شد

آریا بانو - ایران / زن جوان که برای لاغر شدن خود را به دست جراح زیبایی سپرده بود بر اثر پاره شدن روده‌اش جان باخت. «ستاره» در آستانه ...

افزایش عجیب «سرطان روده» در جوانان

آریا بانو - فارس / نتایج یک بررسی جدید به خوبی نشان می‌دهد سرطان روده بزرگ در جوانان سراسر جهان رو به افزایش است و میزان آن در بین ...

چرا سرطان روده و معده زیاد شده است؟

آریا بانو - ایرنا / مطالعات نشان می دهند، سرطان‌های معده و روده در سال‌های اخیر به علت استفاده بی رویه از غذاهای آماده و کنسرو شده ...

امکان تشخیص سرطان روده با تغییر رنگ ادرار

آریا بانو - سلامانه: محققان به روشی کم‌هزینه و ساده برای تشخیص سرطان روده دست‌یافتند. ابزار‌هایی که سرطان را در مراحل اولیه تشخیص ...

چه چیزی باعث پیچ خوردگی روده می شود؟

آریا بانو - پیچ خوردگی روده اشاره به پیچ خوردن غیرطبیعی بخشی از روده بزرگ یا کوچک دارد که ممکن است منجر به انسداد روده شود و عوارض شدیدی در پی دارد.

با انواع واژن بیشتر آشنا شوید!

آریا بانو - واژن چیست؟ این عضو حساس و مهم در زنان که سلامت عمومی بدن را تامین می کند، انواع مختلفی دارد. در این مقاله با انواع واژن آشنا خواهید شد، چرا که واژن هر فردی نسبت به فرد دیگر دارای تفاوت هایی است که در این متن با آن بهتر آشنا خواهید شد. نبض ما – واژن یک لوله عضلانی و الاستیسیته و است که از قسمت بیرون بدن تا رحم در داخل بدن ادامه دارد. واژن در حفره لگن خلفی مثانه و قدامی راست روده قرار دارد. طول واژن به طور معمول هشت تا دوازده سانتی متر است که در طول رابطه جنسی و زایمان افزایش می‌یابد. سطح داخلی مهبل (واژن) در طی مقاربت جنسی، انعطاف پذیری و افزایش اصطکاک دارد. پوشش داخلی لگن از بافت شکمی تشکیل شده و این بافت، باعث حفاظت از لایه های زیرین واژن می شود. ترشحات تولید شده توسط واژن به وسیله واژن و PH اسیدی برای جلوگیری از رشد باکتری ها و مخمرها صورت می گیرد. در طول رابطه جنسی، واژن مانند یک ظرف عمل می کند و اسپرم را به رحم و لوله‌های فالوپی انتقال می‌دهد. ساختار کششی مهبل (واژن) اجازه می‌دهد تا هنگام وارد شدن آلت تناسلی مرد، در طول و قطر به کشش لازم برسد. در طی زایمان هم، واژن به عنوان کانال تولد جنین از رحم و خارج از بدن مادر عمل می کند. یک بار دیگر، کشش مهبل (واژن) اجازه می دهد تا به میزان قابل توجهی باز شده و جنین از آن خارج شود. واژن یک عضو ارگانیک الاستیک، عضلانی است که رحم را با اندام های بیرونی خارجی متصل می کند. توجه کنید که شکل، بافت، اندازه، رنگ و ظاهر کلی واژن و اندام تناسلی زن می تواند با زنان دیگر، متفاوت باشد. انواع واژن

آشنایی با خواص دوغ کفیر

آریا بانو -   دوغ کفیر باعث افزایش حرکات دودی روده و درمان یبوست می شود   دوغ کفیر چیست؟ دوغ کفیر یک نوشیدنی ترش و گازدار ...

آیا شما بدون روده زنده می‌مانید؟!

آریا بانو - باشگاه خبرنگاران / روده بخش مهمی از دستگاه گوارش محسوب می‌شود که از دوازدهه (اثنی‌عشر) تا مقعد را تشکیل می‌دهد و در ...

روغن سرخ کردنی التهاب روده را تشدید می‌کند

آریا بانو - ایرنا / مطالعات جدید محققان علوم تغذیه نشان داد، مصرف روغن‌های سرخ کردنی موجب تشدید التهاب روده بزرگ و افزایش رشد تومور ...

راهکارهای غذایی برای درمان یبوست

آریا بانو - زندگی آنلاین / یبوست به معنی توقف بیش‌ازحد مواد دفعی در روده است. زمان عمل دفع در افراد مختلف بسیار متفاوت است. برای ...

روده‌های ناسالم چه بر سر ما می‌آورند؟

آریا بانو - خراسان / کسانی که از مشکلات گوارشی مزمن رنج می‌برند می‌دانند که به هم ریختن سلامت روده‌ها اصلا شوخی‌بردار ‌نیست اما ...

تاثیر عملکرد روده‌ها بر سلامت بدن

آریا بانو - کسانی که از مشکلات گوارشی مزمن رنج می‌برند می‌دانند که به هم ریختن سلامت روده‌ها اصلا شوخی‌بردار ‌نیست اما ...

با انواع واژن بیشتر آشنا شوید!

آریا بانو - واژن چیست؟ این عضو حساس و مهم در زنان که سلامت عمومی بدن را تامین می کند، انواع مختلفی دارد. در این مقاله با انواع واژن آشنا خواهید شد، چرا که واژن هر فردی نسبت به فرد دیگر دارای تفاوت هایی است که در این متن با آن بهتر آشنا خواهید شد. نبض ما – واژن یک لوله عضلانی و الاستیسیته و است که از قسمت بیرون بدن تا رحم در داخل بدن ادامه دارد. واژن در حفره لگن خلفی مثانه و قدامی راست روده قرار دارد. طول واژن به طور معمول هشت تا دوازده سانتی متر است که در طول رابطه جنسی و زایمان افزایش می‌یابد. سطح داخلی مهبل (واژن) در طی مقاربت جنسی، انعطاف پذیری و افزایش اصطکاک دارد. پوشش داخلی لگن از بافت شکمی تشکیل شده و این بافت، باعث حفاظت از لایه های زیرین واژن می شود. ترشحات تولید شده توسط واژن به وسیله واژن و PH اسیدی برای جلوگیری از رشد باکتری ها و مخمرها صورت می گیرد. در طول رابطه جنسی، واژن مانند یک ظرف عمل می کند و اسپرم را به رحم و لوله‌های فالوپی انتقال می‌دهد. ساختار کششی مهبل (واژن) اجازه می‌دهد تا هنگام وارد شدن آلت تناسلی مرد، در طول و قطر به کشش لازم برسد. در طی زایمان هم، واژن به عنوان کانال تولد جنین از رحم و خارج از بدن مادر عمل می کند. یک بار دیگر، کشش مهبل (واژن) اجازه می دهد تا به میزان قابل توجهی باز شده و جنین از آن خارج شود. واژن یک عضو ارگانیک الاستیک، عضلانی است که رحم را با اندام های بیرونی خارجی متصل می کند. توجه کنید که شکل، بافت، اندازه، رنگ و ظاهر کلی واژن و اندام تناسلی زن می تواند با زنان دیگر، متفاوت باشد. انواع واژن

قاتلان روده هایتان را بشناسید

آریا بانو - باشگاه خبرنگاران / نشستن طولانی مدت به شدت برای گوارش بد است و در نتیجه روی سلامت روده نیز تاثیر منفی دارد. مراقبت از ...

تزریق 3 هورمون روده منجر به لاغری می‌شود

آریا بانو - سلامانه: عامل اصلی دیابت، بیماری‌های قلبی و آرتروز و یک عامل تاثیرگذار در آلزایمر، افسردگی و انواع سرطان محسوب می‌شود؛ ...

ماست به عملکرد بهتر روده‌ها کمک می‌کند

آریا بانو - سلامانه: یک متخصص بیماری های داخلی گفت: خوراکی های ناسالم باعث عدم دفع این مواد در کلیه ها، کبد، روده ها و مجازی تنفسی ...

راهنمای کاشت هسته مرکبات در گلدان و باغچه

آریا بانو - ستاره / بی شک لذت چشیدن طعم پرتقال، نارنج، نارنگی، لیمو و ... وقتی بیشتر خواهد شد که محصولات دست پروده خودتان را بخورید ...

شیر بُز برای سلامت روده نوزاد مفید است

آریا بانو - سلامانه: یافته‌های تحقیقاتی نشان می دهد فرمول شیر بز دارای مشخصات قوی پری بیوتیک و ضدعفونتی است که از نوزادان در مقابل ...

رژیم غذایی مناسب برای سلامت روده

آریا بانو - سلامانه: وجود باکتری‌های مفید در سیستم گوارشی برای برخورداری از وضعیت جسمی سالم حائز اهمیت است. به گزارش ایسنا، ...

ترجمه مجموعه شعر پل استر رونمایی شد

آریا بانو - مجموعه شعر "فاصله‌ای به اندازه سه اینچ" سروده پل استر با حضور ساناز محب مترجم اثر، محمود معتقدی و احمد پوری در موسسه بهاران نقد و بررسی شد.

رونمایی کتاب "ارتکاب دوستت دارم" / ترجمه جدیدی از هاروکی موراکامی در بازار کتاب

آریا بانو - مراسم رونمایی کتاب "ارتکاب دوستت دارم" سروده نظر احمدی و انتشار مجموعه داستانی از هاروکی موراکامی با نام "پرنده کوکی و زن سه‌شنبه" اخباری از حوزه فرهنگ و ادبیات هستند.

تاثیر آبمیوه‌های شیرین بر روده

آریا بانو - تبیان / قبلاً باور بر این بود که فروکتوز، یعنی قند موجود در میوه و آبمیوه، توسط کبد پردازش می‌شود. ولی اخیراً طبق یک ...

با این 10 خوراکی خوش‌اندام شوید!

آریا بانو - باشگاه خبرنگاران / فیبر در بدن نقش‌های مهمی به منظور ارتقای سطح سلامت ایفا می‌کند، این ماده در روده بزرگ قرار می‌گیرد و ...

همه چیز درباره سرطان روده بزرگ در مردان

آریا بانو - مجله پزشکی دکتر سلام / با علائم سرطان روده بزرگ در مردان آشنایی دارید؟ سیستم گوارشی یک سیستم پیچیده است و فهمیدن علائم و ...

رژیم غذایی هر چه غربی‌تر، التهاب‌زا تر

آریا بانو - خراسان / بیماری التهابی روده (IBD) یک بیماری آزاردهنده است که به واسطه وجود عوامل متعددی ایجاد می شود و پیشرفت می‌کند. ...

جلوه‌ای از مفهوم خانواده در یک تراژدی مدرن / نگاهی به نمایش "لانه خرگوش" نوشته دیوید لیندزی ابیر و کارگردانی مهدی صباغی

آریا بانو - همایون علی آبادی: نمایشنامه‌های مدرن در واقع تراژدی‌های روزگار ما هستند. آثاری تلخ‌اندیشانه‌ای که نباید در آنها به جستجوی نقطه اوج و فراز و فرودهای ارسطویی گشت.

نقش باکتری‌های روده در بهبود علائم اضطراب

آریا بانو - ایسنا / پزشکان بر اساس مشاهدات خود تاکید کردند که کنترل و تعدیل باکتری‌های روده به بهبود علائم اضطراب کمک می‌کند. شواهد ...

"بومی سرودهای ایران" به کوشش حسن ذوالفقاری شناسنامه‌دار شدند / معرفی "افسانه‌های پهلوانی ایران" در چهار جلد

آریا بانو - حسن ذوالفقاری فرهنگ "بومی سرودهای ایران" را در دست آماده‌سازی دارد و مجموعه چهارجلدی "افسانه‌های پهلوانی ایران" او نیز به زودی منتشر می‌شود.

افسردگی با عملکرد روده‌ها مرتبط است

آریا بانو - ایسنا / شواهد علمی دو مطالعه جدید نشان می‌دهد که ایجاد افسردگی با مکانیسم روده مرتبط است. محققان مرکز پزشکی دانشگاه ...

همه چیز درباره سرطان روده

آریا بانو - باشگاه خبرنگاران / درباره سرطان روده و تاثیر مصرف ویتامین D بر پیشگیری و درمان این بیماری اظهار کرد: سرطان روده بزرگ و ...

ترین ها/ خارق‎العاده‎ترین پل های دنیا!

آریا بانو - آخرین خبر / ارتباط بین پل‌سازی و انسان قدمت بسیار زیادی دارد. برخی از آن‌ها در طول تاریخ روی رودها، دریاچه‌ها، دره‌ها یا ...

بیماری دردناکی که در کمین وسواسی‌هاست

آریا بانو - باشگاه خبرنگاران / همایون هاشمی متخصص گوارش و کبد درباره بیماری التهابی روده اظهار کرد: ورود به زندگی مدرنیته و تمایل به ...

بیماری وحشتناک در کمین جوانان!

آریا بانو - باشگاه خبرنگاران / سیاوش ناصری مقدم فوق تخصص گوارش و کبد در آستانه برگزاری کنگره دو روزه کشوری بیماری‌های التهابی روده ...

ارتباط سزارین با بیماری‌های التهابی روده

آریا بانو - مهر / یک فوق تخصص گوارش، گفت: زایمان سزارین و عدم شیردهی به نوزاد افراد را بیش از سایرین در معرض ابتلاء به بیماری‌های ...

علائم و روش‌های درمانی سرطان روده بزرگ

آریا بانو - باشگاه خبرنگاران / شهرام آگاه فوق تخصص گوارش و کبد در گفت‌وگو با خبرنگار حوزه کلینیک گروه علمی پزشکی باشگاه خبرنگاران، ...

9 مزیت فوق العاده سیر برای سلامتی کودکان

آریا بانو - دکتر سلام / مزایای سیر برای سلامتی کودکان: 1- درمان مشکلات روده: سیر به درمان مشکلات روده از جمله ورم مخاط روده بزرگ، ...

سفر نوروزی به کرمانشاه‌ سرزمین سنگ و آب

آریا بانو - همشهری آنلاین / کرمانشاه با 2 میلیون نفر جمعیت در غربی‌ترین نقطه ایران واقع است. کوه‌های سر به فلک کشیده، رودهای جوشان و ...

توصیه‌های تغذیه‌ای برای مبتلایان به التهاب روده

آریا بانو - باشگاه خبرنگاران / ﺭﻋﺎﻳﺖ ﺗﻌﺎﺩﻝ ﻭ ﺗﻨﻮﻉ ﺩﺭ ﺭژﻳﻢ ﻏﺬﺍیی ﺭﻭﺯﺍﻧﻪ یکی ﺍﺯ ﻧﻜﺎﺕ ﻣﻬﻢ ﺩﺭ ﺗﻨﻈﻴﻢ برﻧﺎﻣﻪ ﻏﺬﺍیی ﺳﺎﻟﻢ به منظور ﭘﻴﺸﮕﻴﺮی و ...

دردسرهای بی پولی برای مددجویان

آریا بانو - تهران- سازمان بهزیستی امسال فراز و فرودهایی را تجربه کرد که تا پیش از این برایش ناشناخته بود اما آنچه بیش از هر چیز بهزیستی را دچار چالش کرد و این سازمان را در رسیدگی مطلوب به معلولان، مددجویان مستمری بگیر، معتادان و آسیب دیدگان اجتماعی بازداشت کمبود پول و اعتبار بود.

دستپخت جدید بوراک سرآشپز

آریا بانو - آخرین خبر / این هم یک غذای معروف عربی که بوراک درست می کنه. البته همراه ترکیب گوشتی که داخل روده می ریزه چند تا شیشلیک و ...

شوره سر موجب تشدید بیماری روده می‌شود

آریا بانو - مهر / تحقیق جدیدی نشان می دهد قارچ مرتبط با شوره سر در مو، ممکن است اختلالات روده ای نظیر بیماری التهاب روده را در ...

اثرات کم خونی و ابتلا به سرطان

آریا بانو - مهر / یک فوق تخصص گوارش کم خونی و دفع خون همراه با ادرار و مدفوع را از علائم سرطان روده خواند و عواملی همچون چاقی و مصرف ...

سرطانی که علائم اولیه آن کم‌خونی است

آریا بانو - مهر / یک فوق تخصص گوارش کم خونی و دفع خون همراه با ادرار و مدفوع را از علائم سرطان روده خواند و عواملی همچون چاقی و مصرف ...

سرطان سینه 32 درصد موارد ابتلا به این بیماری را شامل می شود

آریا بانو - تهران- معاون بهداشت وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی گفت: 32 درصد ‏سرطان‌ها در ایران به سرطان سینه، 16 درصد به پروستات و 14 درصد به پوست مربوط است. همچنین سرطان های معده و روده بزرگ هر کدام 13 درصد موارد ابتلا را شامل می شوند.‏

کاربردهای جالب عروس دریایی (+تصاویر)

آریا بانو - عروس‌های دریایی موجودات ساده‌ای هستند و مغز، استخوان، ریه یا روده ندارند. آن‌ها بافت‌های سازمان یافته و یک سیستم عصبی ...

کتاب صوتی «آرزو» منتشر شد

آریا بانو - تهران- کتاب صوتی «آرزو» بعد از چاپ این اثر، شامل سروده های شه‌‌ناز سموات با نگاهی بر دکلمه و روایت خلاق و شنیدنی با محور بازتاب نگاه زنانه به جهان پیرامون، به شکل تلفیقی با موسیقی سنتی و پاپ منتشر شد.

ویدئو / محاصره‌ایم! برایمان پل بسازید

آریا بانو - در منطقه بشارت شهرستان الیگودرز و در مسیر رودهای پر آب این شهرستان، هنوز روستاهایی وجود دارد که از داشتن راه و پل ارتباطی با دیگر مناطق محرومند.موضوعی که باعث مهاجرت برخی از روستاییان به حاشیه شهرها شده است. روستای «پندکی» شهرستان الیگودرز تنها یکی از این مناطق است. مردم این روستا برای رسیدن به شهر یا هر جایی غیر از روستای خودشان،چاره‌ای جز استفاده از وسیله‌ای به نام«گرگر» ندارند. استفاده از «گرگر» خطرناک است و به گفته مردم منطقه، بارها باعث کشته شدن و یا قطع انگشتان دست اهالی شده است.

"سقوط" با صدای وحید تاج

آریا بانو - "سقوط" سروده‌ حسین غیاثی و ساخته‌ امیرحسین فیضی است و عماد نکویی آن را تنظیم کرده است.

غزل شماره 385 حافظ: یا رب آن آهوی مشکین به ختن بازرسان

آریا بانو - غزل شماره 385 حافظ در مدتی که شاه شجاع از شیراز متواری شده و شاه محمود برادر وی زمام امور حکومت را به دست گرفته بود سروده شده است. حافظ می‌گوید پروردگارا آن آهوی معطر و خوشبو را به ختن برگردان که ختن در اینجا کنایه از شیراز است و آن سرو بلندقامت را به بوستان شیراز باز برسان. با نسیمی روح‌فزا دل رنجورم را نوازش کن.

غزل شماره 382 حافظ: فاتحه‌ای چو آمدی بر سر خسته‌ای بخوان

آریا بانو - غزل شماره 382 حافظ آخرین غزل شاعر است که در روز‌های واپسین عمر و در بستر بیماری سروده است. حافظ از محبوب می‌خواهد وقتی بر سر بالین مجروح عاشق آمد، سوره فاتحه را برای شفا گرفتنش بخواند، چراکه لب‌های معشوق مرده را هم زنده می‌کند. به آنکه برای عیادت آمد، فاتحه خواند و در حال رفتن است بگویید اندکی صبر کند تا جان نثارش کنم.

غزل شماره 383 حافظ: چندان که گفتم غم با طبیبان

آریا بانو - غزل شماره 383 حافظ در زمان شاه شجاع سروده شده و مربوط به اوایل فرجه و زمانی است که ابر کدورت بر روابط فیمابین سایه افکنده بود. حافظ می‌گوید هرچقدر غم عشق را با طبیبان در میان گذاشتم، نتوانستند عاشق بیچاره غریب را درمان کنند. به معشوقی که هر زمان با یک نفر به سر می‌برد، بگویید از عاشق وفادار که ناله می‌کند، خجالت بکشد.

غزل شماره 384 حافظ: می‌سوزم از فراقت روی از جفا بگردان

آریا بانو - غزل شماره 384 حافظ غزلی عاشقانه است که در زمان شاه زین العابدین جانشین شاه شجاع سروده شده است. حافظ به محبوب می‌گوید در آتشِ جدا بودن از تو می‌سوزم، از ظلم کردن روگردان شو. به درگاه خدا دعا می‌کند دوری از یار بلای جان من است، بلا را از من دور کن. سپس به معشوق راه و رسم دلبری همچون خرامیدن، پیچاندن زلف و... را می‌آموزد.

توضیحات پویان آقابابایی درباره فیلمبرداری مستند "اسرار دریاچه"

آریا بانو - پویان آقابابایی: در طول فیلمبرداری مستند "اسرار دریاچه" با استفاده از تغییر سرعت حرکت دوربین و ایجاد فراز و فرودهای مناسب، سعی کردیم تماشاگر را در تصور آنچه این مکان ویژه در طول سه هزار سال از شکوه تا نابودی، از سر گذرانده، یاری دهیم.

غزل شماره 376 حافظ: دوستان وقت گل آن به که به عشرت کوشیم

آریا بانو - غزل شماره 376 حافظ در خلال مدت حکومت شش ماهه شاه یحیی که مردی سخت لئیم و بخیل و نسبت به شاعران و هنرمندان بی‌اعتنا بود سروده شده است. حافظ این شعر را در فصل بهار سروده و به یارانش می‌گوید به خوشگذرانی بپردازیم و به سخن اهل دل عمل کنیم؛ کسی بخشندگی ندارد و زمان خوشی دارد از دست می‌رود، پس سجاده را فروخته و شراب بخریم.

غزل شماره 377 حافظ: ما شبی دست برآریم و دعایی بکنیم

آریا بانو - غزل شماره 377 حافظ در زمان استقرار حکومت امیر مبارزالدین و پیش از آنکه شاه ابواسحاق گرفتار و کشته شود سروده شده است. حافظ که دلتنگ دیدار یار است، می‌گوید شبی دست دعا بر آستان خدا دراز کرده و برای غم دوری تو چاره‌ای می‌یابم. دل رنجور حافظ از دست رفت، دوستان کمک کنید و طبیب یا همان معشوق را برای درمان به بالینش بیاورید.

غزل شماره 378 حافظ: ما نگوییم بد و میل به ناحق نکنیم

آریا بانو - غزل شماره 378 حافظ در اعتراض به شیخ زین‌الدین علی کلاه سروده شده و زمان سرودن آن هنگامی است که او در پی فاصله انداختن بین شاه و حافظ بوده است. حافظ درباره خصوصیات اخلاقی خود و رندان می‌گوید ما بدگویی نمی‌کنیم و به پایمال کردن حق دیگران تمایل نداریم. به کسی تهمت ناروا نمی‌زنیم و خودمان را پاکیزه و مبرا از عیب نمی‌دانیم.

غزل شماره 370 حافظ: صلاح از ما چه می‌جویی که مستان را صلا گفتیم

آریا بانو - غزل شماره 370 حافظ حاوی شدیدترین اعتراضات حافظ بوده که خطاب به شاه شجاع و به موجب مفاد بیت مقطع غزل پس از ملاقاتی بی‌نتیجه سروده شده است. حافظ به ممدوح می‌گوید چرا انتظار درستکاری از ما داری، درحالی‌که ما مستان را به شراب‌خواری دعوت کرده‌ایم تا به دور چشمان مست تو سلامتی و عافیت‌طلبی را رها کنیم و به نوشخواری بپردازیم.

غزل شماره 371 حافظ: ما درس سحر در ره میخانه نهادیم

آریا بانو - غزل شماره 371 حافظ در سال‌های پایانی عمر و دوره کمال خویش سروده و به طور خلاصه چکیده‌ای از اعمال و رفتار عارفانه خود را بازگو می‌کند. حافظ که همواره در حال طعنه زدن به زاهدان ریایی و عابدان فریبکار است، می‌گوید تحصیل علوم دینی را به خاطر میکده رها کردیم و آنچه از راه عبادت کسب کرده بودیم، در راه معشوق از دست دادیم.

غزل شماره 372 حافظ: بگذار تا ز شارع میخانه بگذریم

آریا بانو - غزل شماره 372 حافظ در زمان جوانی شاعر و به استقبال غزل سعدی سروده شده و مصراع نخست مطلع غزل سعدی در بیت هشتم غزل حافظ تضمین شده است. حافظ از دل اجازه می‌خواهد تا از شاهراه میکده عبور کند چراکه همگی برای نوشیدن جرعه‌ای یا بهره گرفتن از فیض الهی به در میخانه محتاجیم. شرط مردانگی آن است که طبق عهد ازلی رندی و عشق بورزیم.

"خط سیاه، متروی لندن" سروده علیرضا آبیز برنده جایزه شعر احمد شاملو

آریا بانو - مراسم چهارمین دوره جایزه شعر احمد شاملو در نود و سومین سالگرد تولد شاعر، عصر چهارشنبه 21 آذر در بنیاد موقوفات دکتر محمود افشار یزدی برگزار شد و مجموعه شعر "خط سیاه، متروی لندن" سروده علیرضا آبیز توانست عنوان برگزیده این جایزه را کسب کند.

غزل شماره 361 حافظ: آن که پامال جفا کرد چو خاک راهم

آریا بانو - غزل شماره 361 حافظ در زمان شاه شجاع، در بزرگداشت خواجه جلال الدین تورانشاه وزیر سروده شده و به نام او ختم می‌شود ولی روی سخن آن با شاه شجاع است. محبوب به شاعر ستم کرده و با غرور او را نادیده گرفته است، با این حال حافظ خاک‌بوس و عذرخواه است چراکه حافظ عاشقی نیست که به محض ستم کردن یار، از او ناله کند و همیشه غلام اوست.

غزل شماره 362 حافظ: دیدار شد میسر و بوس و کنار هم

آریا بانو - غزل شماره 362 حافظ در زمان امیر مبارزالدین در نسخه‌ای جداگانه برای خواجه برهان‌الدین وزیر وقت فرستاده شده است. برخی شارحان به دلیل طولانی بودن آن را قصیده می‌دانند و برخی معتقدند 10 بیت ابتدایی آن در قالب غزل و 6 بیت آخر در قالب قصیده است؛ چراکه ابیات آغازین درون‌مایه عاشقانه دارند و ابیات پایانی در مدح سروده شده‌اند.

غزل شماره 363 حافظ: دردم از یار است و درمان نیز هم

آریا بانو - غزل شماره 363 حافظ از جمله غزل‌هایی است که حافظ برای هنرنمایی سروده و زمان آن به دوران شاه شجاع و خواجه تورانشاه برمی‌گردد. حافظ می‌گوید درد و درمان هر دو در دست یار بوده و دل و جانم یعنی همه دار و ندارم فدای او شده است. مردمان می‌گویند «آن» و سیرت زیبا بهتر از صورت زیباست، محبوب من همزمان هر دو زیبایی را با هم دارد.

غزل شماره 364 حافظ: ما بی غمان مست دل از دست داده‌ایم

آریا بانو - غزل شماره 364 حافظ احتمالا در زمان وزارت تورانشاه سروده شده و حافظ از تورانشاه می‌خواهد که در پیشرفت کارش از مساعدت با او دریغ نورزد. حافظ خود و یارانش را این‌گونه معرفی می‌کند: غم دنیا را نمی‌خورند، مست هستند و به اطراف خود توجهی ندارند، رازدارشان عشق و همدم آنها جام شراب است و تا بحال مردم بسیار سرزنششان کرده‌اند.

غزل شماره 356 حافظ: گرم از دست برخیزد که با دلدار بنشینم

آریا بانو - غزل شماره 356 حافظ در زمان تیرگی رابطه شاعر با شاه شجاع و در خطاب به تورانشاه سروده شده است تا مبادا از یاد‌ها فراموش شود. حافظ در بیت اول می‌گوید اگر امکان‌پذیر شود که زمانی نزد یار بنشینم، از جام وصل می‌نوشم و از باغ عیش گل می‌چینم یعنی به عیش و نوش می‌پردازم. در بیت بعد از ساقی می‌خواهد با بوسه‌ای جان او را بگیرد.

غزل شماره 358 حافظ: غم زمانه که هیچش کران نمی‌بینم

آریا بانو - غزل شماره 358 حافظ در ایام جوانی شاعر و به استقبال غزل خواجو سروده شده و زمان سرودن آن هنگام متواری بودن شاه ابواسحاق است. حافظ می‌گوید غم روزگار بی‌انتهاست و چاره‌ای بجز نوشیدن شراب ارغوانی ندارد. هرگز خدمت پیر می‌فروش را ترک نمی‌کنم، چراکه مصلحتم در خدمتگزار او بودن است. قدر وقت را بدان و شرابی را که در جام است بنوش.

غزل شماره 359 حافظ: خرم آن روز کز این منزل ویران بروم

آریا بانو - غزل شماره 359 حافظ در زمان تبعید شاعر به شهر یزد سروده شده و از مفاد ابیات مشهود است که آرزوی خلاص شدن از منزل ویران یعنی زندان سکندر را دارد. حافظ می‌گوید خوشا آن روزی که از این خانه ویرانه به سمت دیار خودم بروم و در کنار محبوب، جانم به راحتی و آسایش برسد. طرفداران نگاه عرفانی منزل ویران را به این دنیا تفسیر کرده‌اند.

غزل شماره 360 حافظ: گر از این منزل ویران به سوی خانه روم

آریا بانو - غزل شماره 360 حافظ همزمان با غزل با مطلع «خرّم آن روز کزین منزل ویران بروم» هنگام تبعید در شهر یزد سروده شده است. حافظ که آرزومند رسیدن به خانه خویش است، با خود عهد می‌کند در صورت رهایی از این خانه ویرانه، عاقل و حکیم شود. او نذر کرده اگر سالم به وطن برسد، قبل از هر کاری به میخانه برود تا با ریاکاران مقابله کرده باشد.

غزل شماره 355 حافظ: حالیا مصلحت وقت در آن می‌بینم

آریا بانو - غزل شماره 355 حافظ در بازگشت شاعر از تبعید یزد به شیراز سروده شده است. حافظ می‌گوید صلاح در این زمان اینست که به میخانه بروم و مدتی به خوشی در آنجا بگذرانم؛ جام می بنوشم و از ریاکاران دور باشم و یار باصفا یعنی باده شراب را از میان جهانیان انتخاب کنم. همنشینی بجز دفتر شعر و شراب نمی‌خواهم تا دیگر چشمم به دغلبازان نیفتد.

غزل شماره 353 حافظ: من ترک عشق شاهد و ساغر نمی‌کنم

آریا بانو - غزل شماره 353 حافظ در پاسخ به افراد نان به نرخ روز خور سروده شده و آینه تمام نمای افکار و اندیشه‌های این شاعر در زمان حکومت امیر مبارزالدین است. حافظ که از دشمنان سرسخت ریاکاری و زهدفروشی است، می‌گوید که من علاقه‌ام به زیبارویان و باده شراب را ترک نخواهم کرد و هرچند پیش از این صد بار توبه کرده‌ام، دیگر توبه نمی‌کنم.

غزل شماره 352 حافظ: روزگاری شد که در میخانه خدمت می‌کنم

آریا بانو - غزل شماره 352 حافظ از غزلیات دوپهلو است که از آن برداشت عرفانی و برداشت غیرعرفانی می‌شود. طرفداران برداشت مادی می‌گویند این غزل پس از آنکه سفر تبعیدگونه شاعر به شهر یزد محرز و مسلّم می‌شود، برای شاه شجاع سروده است. از دیدگاه شارحان عرفانی حافظ در این غزل برای مبارزه با خودپرستی، خویش را به صورت گناهکار نشان می‌دهد.

غزل شماره 349 حافظ: دوش سودای رخش گفتم ز سر بیرون کنم

آریا بانو - غزل شماره 349 حافظ یکی از غزل‌هایی است که شاعر با هدف نزدیک شدن به شاه شجاع و برگرداندن آب رفته از جوی سروده است. در بیت اول گویی حافظ در شب هجران با خودش حرف می‌زند و یک گفتگوی درونی با تضاد دارد. ابتدا می‌گوید دیگر به او فکر نخواهم کرد و طرف دیگر ذهنش می‌گوید زنجیری بیاورید تا این مجنون را به بند بکشم و سرجایش نشانم.

غزل شماره 350 حافظ: به عزم توبه سحر گفتم استخاره کنم

آریا بانو - غزل شماره 350 حافظ امر به معروف و نهی از منکر امیر مبارزالدین را به مسخره گرفته و به جای توبه کردن از خوردن شراب این غزل را سروده است. استخاره کردن برای اینکه توبه کنم یا توبه نکنم؛ طنزی بسیار لطیف است و اینکه در این بهار توبه‌شکن توانایی توبه از نوشیدن شراب را ندارم و نمی‌توانم ببینم دوستان می بخورند و من نگاه کنم.

غزل شماره 351 حافظ: حاشا که من به موسم گل ترک می کنم

آریا بانو - غزل شماره 351 حافظ در دوره کمال شاعر، در دفاع از فلسفه خیامی سروده شده و او با همه تظاهر به رندی در مواردی باطن پاک خود را در شعر می‌نمایاند. حافظ در این غزل لاف عقل می‌زند و می‌گوید به سبب عاقل بودن هرگز در فصل بهار شراب را ترک نمی‌کنم. سپس سراغ مطرب را می‌گیرد تا حاصل عبادت و دانشش را صرف موسیقی و آوازخوانی او کند.

غزل شماره 346 حافظ: من نه آن رندم که ترک شاهد و ساغر کنم

آریا بانو - غزل شماره 346 حافظ در زمان شاه شجاع سروده شده و منظور حافظ از ذکر تُرک شهر آشوب، در پاره‌ای از نسخ شاه شجاع بیان شده است. حافظ رندی است که زیبارویان و شراب را کنار نمی‌گذارد، مأمور و محتسب نیز این را می‌داند و چون همیشه توبه‌کنندگان را شماتت کرده، اگر از نوشیدن می در وقت بهار توبه کند، گمان دیوانه بودن بر او می‌رود.

غزل شماره 345 حافظ: بی تو ای سرو روان با گل و گلشن چه کنم

آریا بانو - غزل شماره 345 حافظ در قالب عاشقانه و با مضامین عارفانه و با ایهام‌های لطیف در زمان شاه شجاع سروده شده و شاعر با ظرافت تمام از شاه گله می‌کند. حافظ ممدوح را به سرو روان که نماد معشوق بلندقد است، تشبیه می‌کند و می‌گوید وقتی تو نزد من نیستی، رفتن به گلستان و همنشینی با گل، گیسوی سنبل و چهره زیبای سوسن برایم دلنشین نیست.

شربت سایمتیکون چیست در چه مواردی استفاده می‌شود؟

آریا بانو - شربت سایمتیکون (Simethicone) از داروهای ضد نفخ است که درد ناشی از نفخ‌های شکمی را کاهش داده و از این طریق به دفع گاز از روده کمک می‌کند. این دارو بیشتر برای رفع دل درد نوزادان استفاده می‌شود.

غزل شماره 341 حافظ: گر من از سرزنش مدعیان اندیشم

آریا بانو - غزل شماره 341 حافظ در اوایل حکومت امیر مبارزالدین سروده شده و حافظ که یکی از طرفداران حکومت گذشته بوده ایام سختی را سپری می‌کرده است. حافظ می‌گوید در رندی از سرزنش دشمنان نمی‌ترسم و راه و روش خودم را تغییر نمی‌دهم، زاهدان تازه به دوران رسیده در آغاز راه رندی هستند، من دیگر در این راه بدنام شده‌ام و به آخر خط رسیده‌ام.

غزل شماره 342 حافظ: حجاب چهره جان می‌شود غبار تنم

آریا بانو - غزل شماره 342 حافظ در سنین کمال شاعر سروده شده و چنین برمی‌آید که این عارف با ایمانی کامل، خود را جزئی از کل و کل را خالق متعال می‌دانسته است. جسم خاکی شاعر و تعلقات دنیایی مانند پوششی است که جلوی رخساره جان و زیبایی درونی او را گرفته است. حافظ در آرزوی روزی است که از چهره جانش حجاب بیفکند و از زندان دنیا آزاد شود.

غزل شماره 340 حافظ: من که از آتش دل چون خم می در جوشم

آریا بانو - غزل شماره 340 حافظ به احتمال قوی تحت تأثیر غزلی از اوحدی سروده شده و البته دارای مطلعی بسیار زیباتر از غزل اوحدی می‌باشد. حافظ خود را همچون ظرف بزرگ شراب در هنگام رسیدن در حال جوشش می‌داند که این حالت بر اثر سوزناکی آتش عشق در دلش پدید آمده است اما با وجود این همه جوش درون، بر لبانش مهر زده و سکوت اختیار کرده است.

غزل شماره 335 حافظ: در خرابات مغان گر گذر افتد بازم

آریا بانو - غزل شماره 335 حافظ در زمان تبعید به یزد سروده شده است. ایهامات این غزل هم به شاه شجاع برمی‌گردد و هم حالت تأسف شاعر را از این رویداد می‌رساند. حافظ می‌گوید اگر دوباره به خرابات رندان در شیراز برگردم، حاصل اعمال زاهدانه و متشرعانه را در آنجا پاک خواهم کرد. اگر امروز توبه کنم، دربان میکده فردا در را به رویم بازنمی‌کند.

غزل شماره 336 حافظ: مژده وصل تو کو کز سر جان برخیزم

آریا بانو - غزل شماره 336 حافظ به احتمال بسیار زیاد اواخر عمر حافظ سروده شده است. شاعر خود را طایر قدس دانسته و با شیخ عطار هم‌عقیده می‌داند. حافظ می‌گوید اگر مژده وصل یار را به من برسانند، جان فدا خواهم کرد. پرنده بهشتم که از دامگه جهان به سوی وطن برمی‌خیزم. هرگاه مرا بنده خودت بخوانی، من اگر سرور جهان هم باشم، آن را رها می‌کنم.

غزل شماره 339 حافظ: خیال روی تو چون بگذرد به گلشن چشم

آریا بانو - غزل شماره 339 حافظ در دوران میانسالی شاعر و با تسلطی که بر خلق مضامین بکر داشته سروده شده است. این غزل تنها برای شأن و منزلت چشم ساخته شده است. حافظ محبوب را مخاطب قرار داده و می‌گوید وقتی که خیال روی تو به گلستان چشمم می‌آید، دل به پنجره چشم می‌آید تا تو را تماشا کند. هیچ مکانی بجز چشمم سزاوار نیست که تو در آنجا باشی.

غزل شماره 333 حافظ: نماز شام غریبان چو گریه آغازم

آریا بانو - غزل شماره 333 حافظ در یکی از اندوه‌بارترین شب‌های غریبی و تنهایی در زمان تبعید در یزد سروده شده است. حافظ در غربت و شب‌هنگام شروع به گریه کرده و هم‌زمان قصه غربتش را شرح می‌دهد. آنچنان به یاد محبوب خویش و وطنش زار می‌گرید که دیگر در جهان کسی قصد سفر کردن نداشته باشد. شاعر از خدا می‌خواهد او را دوباره به دوستانش برساند.

غزل شماره 334 حافظ: گر دست رسد در سر زلفین تو بازم

آریا بانو - غزل شماره 334 حافظ با ساختاری عاشقانه نه از سوز دل یک عاشق که با قلم و اندیشه یک شاعر مستعد و در ایام جوانی شاعر سروده شده است. اگر دست حافظ یک‌بار دیگر به موهای معشوق برسد، سرش را همچون گوی بارها به چوگان زلف او خواهد باخت. هرچند که گیسوان بلند محبوب عمر شاعر است اما از آن عمر دراز چیزی در دست ندارد و عمرش کوتاه است.

غزل شماره 332 حافظ: مزن بر دل ز نوک غمزه تیرم

آریا بانو - غزل شماره 332 حافظ یکی دو سال قبل از فوت شاعر، در زمان شاه زین العابدین سروده شده و در آن به فرا رسیدن زمان ارتحال خود اشاره واضح دارد. حافظ به زاهد می‌گوید که مرا آن‌گونه که کودکان را فریب می‌دهند، به وعده نعمت‌های بهشت فریب مده. آنچنان دوست را در نظر دارم که حتی خود را فراموش کرده‌ام و مذهب رندی و خوشباشی برگزیده‌ام.

غزل شماره 331 حافظ: به تیغم گر کشد دستش نگیرم

آریا بانو - غزل شماره 331 حافظ در یزد سروده شده و روی سخنش با شاه شجاع است و در آن اشاره به خواسته قلبی خودش یعنی بازگشت شاه شجاع به شیراز دارد. حافظ می‌گوید اگر محبوب مرا با شمشیر بکشد، جلویش را نمی‌گیرم و تیر او را با منت می‌پذیرم. سپس یار را مخاطب قرار می‌دهد و می‌گوید به کمان ابرویت دستور بده تیر پرتاب کند که من کشته تو هستم.

غزل شماره 327 حافظ: مرا عهدیست با جانان که تا جان در بدن دارم

آریا بانو - غزل شماره 327 حافظ با تعابیر فراوان روبرو بوده است. عده‌ای آن را در ستایش همسر شاعر می‌دانند که به هنگام ازدواج سروده شده و زمان آن با دوره سلطنت شاه ابواسحاق و وزارت قوام الدین حسن مطابقت داشته است. برخی آن را برای صله گرفتن از قوام‌الدین حسن می‌دانند و طرفداران تفسیر عرفانی می‌گویند این غزل برخاسته از عشقی الهی است.

غزل شماره 328 حافظ: من که باشم که بر آن خاطر عاطر گذرم

آریا بانو - غزل شماره 328 حافظ در پاسخ دعوت تورانشاه فرزند قطب الدین تهمتن پادشاه جزیره هرمز که مردی فاضل، شاعر و شعرشناس بوده سروده شده است. حافظ به ممدوح می‌گوید ای که خاک در تو تاج سر من است، مقام من پایین‌تر از آن است که به اندیشه عطرآگینت خطور کنم و این که به یاد من هستی از بزرگواری توست؛ چه کسی به تو یاد داده بنده را بنوازی؟

غزل شماره 330 حافظ: تو همچو صبحی و من شمع خلوت سحرم

آریا بانو - غزل شماره 330 حافظ اجمالا در زمان شاه شجاع سروده شده و در این غزل هم مانند دیگر اشعار این شاعر عارف، گوشه‌چشمی به شاه شجاع داشته است. حافظ محبوب خویش را به صبح تشبیه می‌کند و خود را همانند شمع سحر می‌داند. هنگامی که صبح می‌آید، شمع را که از شب تا صبح سوخته، خاموش می‌کنند؛ حافظ نیز همین‌گونه با یک تبسم یار جان می‌سپارد.

غزل شماره 324 حافظ: گر چه افتاد ز زلفش گرهی در کارم

آریا بانو - غزل شماره 324 حافظ در زمان اوایل تبعید و ورود شاعر به یزد سروده شده است. حافظ می‌گوید هرچند از زلف یار در کار من گره افتاده است و اسیر زلفش شدم اما هنوز از لطف یار امیدوارم که به وصال او دست پیدا کنم. اگر می‌بینی صورتم قرمز شده از خوشی نیست، بلکه من مانند جام از بس خون دل می‌خورم، این چنین در چهره‌ام نمایانگر می‌شود.

غزل شماره 325 حافظ: گر دست دهد خاک کف پای نگارم

آریا بانو - غزل شماره 325 حافظ تحت تأثیر غزل سلمان ساوجی «بر خاک درش میرم و چون خاک شوم من» و به استقبال او سروده شده است. حافظ می‌گوید اگر خاک کف پای نگار به دستم برسد، آن را به عنوان توتیا و داروی شفای چشم بر صفحه دیدگانم جای خواهم داد. به امید رسیدن به آغوش تو در اشک غرق شدم و امیدوارم که موج سیلاب اشک تو را به کنار من برساند.

غزل شماره 322 حافظ: خیال نقش تو در کارگاه دیده کشیدم

آریا بانو - غزل شماره 322 حافظ در استقبال غزلی از خواجوی کرمانی سروده شده است و حافظ با هنرمندی خویش مضامین و گلایه‌های عاشقانه را ساخته و پرداخته و در اصل به یاری ریزه کاری‌های علم بدیع به نظم درآورده است. شاعر به محبوب می‌گوید خیال صورت تو را در پس پرده چشمانم می‌دیدم که هیچ معشوقی به زیبایی تو ندیده‌ام و وصفش را هم نشنیده‌ام.

غزل شماره 321 حافظ: هر چند پیر و خسته دل و ناتوان شدم

آریا بانو - غزل شماره 321 حافظ به ظاهر عاشقانه و در باطن با کنایات فراوان در یزد و به هنگامی سروده شده که از طرف شاه شجاع به حافظ پیام داده می‌شود. شاعر در سن کهولت است و دلخسته و ناتوان اما با یاد روی محبوب جوان می‌شود. او خدا را شکر می‌کند که همه خواسته‌هایش از درگاه ربوبی و دعاهایش به بهترین شکل و بالاترین همتش برآورده شده‌اند.

غزل شماره 317 حافظ: فاش می‌گویم و از گفته خود دلشادم

آریا بانو - غزل شماره 317 حافظ از غزل‌های عرفانی خواجه شیراز است و هفت بیت اولیه آن بیان کننده شرح حال شاعر عارف بوده و با معانی متصل به هم سروده شده است. حافظ در آغاز می‌گوید بی‌پرده و آشکار می‌گویم و خشنودم که من بنده عشق هستم و تعلقی ندارم. مرغ باغ بهشت هستم و نمی‌دانم چگونه غم فراق و افتادن در دامگه حادثه این دنیا را شرح دهم.

غزل شماره 316 حافظ: زلف بر باد مده تا ندهی بر بادم

آریا بانو - غزل شماره 316 حافظ احتمالا در زمان شاه شجاع و وزارت تورانشاه و به قصد نمایش هنرنمایی در غزلسرایی عاشقانه سروده شده است. حافظ به معشوق می‌گوید اگر می‌خواهی عمرم بر باد نرود، مویت را در باد پریشان مساز، اگر می‌خواهی بنیادم برنیندازی، ناز نکن. اگر می‌خواهی خون جگر نخورم، با همه شراب ننوش و سرکشی نکن تا فریادم به فلک نرسد.

غزل شماره 318 حافظ: مرا می‌بینی و هر دم زیادت می‌کنی دردم

آریا بانو - غزل شماره 318 حافظ در زمانی سروده شده که روابط شاعر و شاه شجاع تیره نشده ولی شاه گرمی و مهربانی سابق را با حافظ نداشته است. حافظ به محبوب می‌گوید هرلحظه که مرا می‌بینی دردم را بیشتر می‌کنی و تو را که می‌بینم به تو بیشتر علاقه‌مند می‌شوم. چه هدفی داری که حالم را نمی‌پرسی و نمی‌کوشی که مرا درمان کنی مگر دردم را نمی‌دانی؟

غزل شماره 319 حافظ: سال‌ها پیروی مذهب رندان کردم

آریا بانو - غزل شماره 319 حافظ در زمان سلطنت شاه شجاع و وزارت خواجه تورانشاه سروده شده است. طرفداران تفسیر مادی، کلماتی مانند عنقا و صدر را اشاره به شاه شجاع و تورانشاه می‌دانند اما مفسران عرفانی این غزل را حاوی عقاید عرفانی حافظ می‌دانند. او از همه زاهدان ریاکار دور، طرفدار رندی و پاکبازی بوده و حرص را از وجود خود دور کرده است.

غزل شماره 308 حافظ: ای رخت چون خلد و لعلت سلسبیل

آریا بانو - غزل شماره 308 حافظ احتمالا در استقبال از قصیده ادیب صابر در مدح شاه خوارزمشاه با مطلع «ای رود تو چو خلد و لب تو چو سلسبیل» سروده شده است، هرچند برخی شارحان آن را در استقبال غزل شاه شجاع با مطلع «ای به کام عاشقان حسنت جمیل» می‌دانند. بهرحال این غزل در ستایش محبوب سروده شده و پس از تمجید، می‌گوید از عشق یار می‌سوزد.

غزل شماره 310 حافظ: مرحبا طایر فرخ پی فرخنده پیام

آریا بانو - غزل شماره 310 حافظ در زمانی که شاه شجاع در تبریز به عیش و نوش مشغول بوده و پس از رسیدن خبری از او و احتمالا در پاسخ نامه و خبر سروده شده است. حافظ با مخاطب قرار دادن پرنده خوش‌یمن که پیامی خجسته آورده و ضمن خیرمقدم گفتن به او، می‌پرسد که از دوست چه خبر داری؟ او کجاست؟ در ادامه برای سلامت کاروان ممدوح دعای خیر می‌کند.

غزل شماره 312 حافظ: بُشری اِذِ السّلامهُ حَلَّت بِذی سَلَم

آریا بانو - غزل شماره 312 حافظ در روز‌هایی که لشکر شاه شجاع در دروازه و میدان سعادت خارج از شهر شیراز اطراق کرده بود، سروده شده است. حافظ می‌گوید مژده باد که یار به‌سلامت به منزلگاه بازگشت، خداوند را به خاطر نهایت لطف و نعمتش شکر می‌کنم. سپس به دنبال کسی می‌گردد که این مژده را به او داده تا بجای طلا و نقره، جان خود را فدایش کند.

غزل شماره 313 حافظ: بازآی ساقیا که هواخواه خدمتم

آریا بانو - غزل شماره 313 حافظ در پاسخ شاه شجاع برای رفتن به کرمان سروده شده است. حافظ در کمال ادب و بدون سرپیچی از شاه از رفتن به کرمان سر باز می‌زند. حافظ به ساقی می‌گوید: بازگرد، چراکه مشتاق هستم به تو خدمت کنم و بنده تو باشم. دولت و پایداری تو را از خدا می‌خواهم. چون جام می از نور تو فیض می‌بخشد، پس مرا از ظلمت نجات بده.

غزل شماره 302 حافظ: خوش خبر باشی ای نسیم شمال

آریا بانو - غزل شماره 302 حافظ در استقبال از غزل خواجو، در زمان تسلط شاه محمود بر شیراز و متواری شدن شاه شجاع سروده شده است که مژده بازگشت دوباره ممدوح را داده بودند. حافظ باد شمال را مخاطب قرار می‌دهد و به او می‌گوید خوش‌خبر باشی که پیغام نزدیک شدن زمان وصال را برای ما آورده‌ای. داستان عشق بی‌نهایت است، لیک زبان توان گفتنش ندارد.

غزل شماره 304 حافظ: دارای جهان نصرت دین خسرو کامل

آریا بانو - غزل شماره 304 حافظ در مدح شاه یحیی و به حکم مصلحت سروده شده و شاعر به آنچه گفته مطلقاً معتقد نبوده، زیرا خست شاه یحیی را در یزد دیده بوده است. این شعر در تعریف و تمجید از جهاندار، یاور دین و پادشاه کامل است؛ کسی که اسلام در پناه او درگاه خود را بر جان و دل زمینیان گشوده است و بزرگداشت او بر جان و عقل همه واجب است.

غزل شماره 303 حافظ: شَمَمتُ روحَ وِدادٍ و شِمتُ برقَ وصال

آریا بانو - غزل شماره 303 حافظ پس از گذشت دو سال از زمان تبعید شاعر به یزد و هنگام دریافت نامه‌هایی از طرف شاه شجاع و تورانشاه سروده شده است. این غزل ملمع است یعنی تعدادی مصراع‌ها عربی و تعدادی فارسی هستند. حافظ می‌گوید بوی خوش دوستی را شنیدم و درخشش و روشنایی وصال را تماشا کردم. ای باد شمال، بیا تا خود را فدای بوی خوش تو کنم.

غزل شماره 305 حافظ: به وقت گل شدم از توبهٔ شراب خجل

آریا بانو - غزل شماره 305 حافظ در اوایل تغییر سیاست شاه شجاع سروده شده که حافظ برای طرح نظریات خود تقاضای ملاقات با شاه را کرده لیکن او را نپذیرفته‌اند. حافظ می‌گوید در فصل بهار و شکوفا شدن گل چون از نوشیدن شراب توبه کرده‌ام، خجالت‌زده هستم و آرزومندم که هیچ‌کس از رفتار ناصحیح خودش خجالت نکشد، پرهیز ریاکارانه آفت راه عشق است.

غزل شماره 306 حافظ: اگر به کوی تو باشد مرا مجال وصول

آریا بانو - غزل شماره 306 حافظ در زمانی سروده شده که شاعر از هر طرف تحت فشار بوده و در دل امیدی به شنیدن این غزلیات به سمع شاه شجاع داشته است. حافظ می‌گوید اگر من فرصت رسیدن به کوی تو را داشته باشم، کار من به دولت وصل تو خواهد رسید. دو چشمان تو از من صبر و قرار را ربوده است و آن دو چشم سرمه‌کشیده آسودگی مرا از بین برده است.

غزل شماره 307 حافظ: هر نکته‌ای که گفتم در وصف آن شمایل

آریا بانو - غزل شماره 307 حافظ احتمالاً در استقبال غزلی سروده شده است. این غزل عاشقانه چندین تلمیح دارد. حافظ در ابتدا می‌گوید هر صفت نغز و لطیف که درباره آن دلبر زیبارو گفتم، هرکس که شنید، گفت: خداوند گوینده آن را خیر بدهد. به دست آوردن عشق و رندی در آغاز آسان به‌نظر می‌رسید اما در آخر کار بر سر کسب این فضیلت‌ها جانم سوخت.

غزل شماره 301 حافظ: ای دل ریش مرا با لب تو حق نمک

آریا بانو - غزل شماره 301 حافظ یکی از تابلو‌هایی است که پس از اخذ تصمیم شاه مبنی‌بر به تبعید رفتن شاعر سروده شده و در آن ویژگی‌های روحی حافظ موج می‌زند. حافظ می‌گوید دل زخمی من با لب تو حق نمک دارد و برعهده توست که این حق را نگه داری، او از ممدوح خداحافظی می‌کند و به صورت دعایی می‌گوید خدا با تو باشد؛ سپس به تمجید از او می‌پردازد.

قرص مزالازین چیست و در چه مواردی تجویز می‌شود؟

آریا بانو - قرص مزالازین (Mesalazine) از داروهای ضدالتهاب است که به منظور درمان برخی مشکلات گوارشی مثل کولیت روده مورد استفاده قرار می‌گیرد. تهوع، سردرد، استفراغ و اسهال برخی از عوارض مصرف مزالازین است.

غزل شماره 298 حافظ: مقام امن و می بی‌غش و رفیق شفیق

آریا بانو - غزل شماره 298 حافظ در زمان شاه شجاع سروده شده و در آن هنگام که روابط بین حافظ و شاه کاملاً حسنه بوده و اشعارش مورد تحسین شاه قرار می‌گرفته است. حافظ موفقیت را در صورتی می‌داند که در جایگاه بی‌خطر باشی، شراب ناب در اختیارت باشد و دوستانی دلسوز داشته باشی؛ وگرنه به هزار تحقیق دریافته که جهان و کار جهان پوچ و بیهوده است.

غزل شماره 296 حافظ: طالع اگر مدد دهد دامنش آورم به کف

آریا بانو - غزل شماره 296 حافظ در اوایل سلطنت امیرمبارزالدین و پیش از قتل شاه ابواسحاق سروده شده است که شاعر هنوز امیدواری به کف آوردن دامن شاه فراری دارد. حافظ می‌گوید اگر بخت با من یار باشد، حتماً دستم به دامان یار خواهد رسید. اگر دامن او را به سوی خود کشیدم، چه سعادتی و اگر نتوانم و او مرا بکُشد باز هم مایه سرفرازی من است.

غزل شماره 293 حافظ: بامدادان که ز خلوتگه کاخ ابداع

آریا بانو - غزل شماره 293 حافظ در اوایل سلطنت شاه شجاع و به منظور خیر مقدم و قرائت در جشنی که شاعران دربار به خواندن قصاید می‌پرداخته‌اند سروده شده است. این غزل با تصویرسازی صبحگاهان آغاز می‌شود که با طلوع خورشید جهان روشن می‌شود؛ چرخ گردون از افق آینه خود را بیرون می‌آورد و در آن پهنه، رخ گیتی را به هزاران رنگ زیبا نشان می‌دهد.

غزل شماره 294 حافظ: در وفای عشق تو مشهور خوبانم چو شمع

آریا بانو - غزل شماره 294 حافظ حاصل کار شعر و شاعری او در عنفوان جوانی و در زمان شاه شیخ ابواسحاق بوده که به استقبال از غزل سلمان ساوجی سروده شده است. حافظ در این غزل خود را به شمعی تشبیه می‌کند که آنچنان به عشق محبوب خود وفادار است که در میان خوبان به سوختن مشهور شده و در شب‌نشینی‌های ازجان‌گذشتگان و رندان کوی یار شرکت می‌کند.

غزل شماره 284 حافظ: هاتفی از گوشه میخانه دوش

آریا بانو - غزل شماره 284 حافظ به استقبال غزل شاه شجاع سروده شده و زمان آن به سال‌های اول سلطنت برمی‌گردد که در محضر شاه جلسات ادبی تشکیل می‌شده است. سروش عالم غیب در شب دوشین به شاعر اعلام داشته که شراب بنوشد، چراکه خداوند گناهان را می‌بخشد. لطف خداوند شامل حال بندگان خواهد شد و فرشته حامل پیام الهی، بشارت مهربانی را خواهد رساند.

غزل شماره 285 حافظ: در عهد پادشاه خطابخش جرم پوش

آریا بانو - غزل شماره 285 حافظ در سال‌های اول سلطنت شاه شجاع و در مدح او سروده شده است. شاعر در این غزل به شدت از زاهدان ریایی و صوفیان انتقاد می‌کند. ممدوح حافظ پادشاهی است که خطا را می‌بخشد و گناه دیگران را می‌پوشاند. در این دوران حافظ آشکارا و بی‌ترس ظرف شراب را حمل می‌کند و فتوادهنده یا همان زاهد ریاکار در پنهان شراب می‌نوشد.

غزل شماره 287 حافظ: ای همه شکل تو مطبوع و همه جای تو خوش

آریا بانو - غزل شماره 287 حافظ می‌تواند شاهد مناسبی از تسلط حافظ بر سبک عراقی و به شیوه سهل و ممتنع سعدی باشد که در اوایل سلطنت شاه شجاع سروده شده است. گرچه از بیت آخر معانی عرفانی نیز برداشت می‌شود، بطورکلی مخاطب این شعر محبوب و ممدوح زمینی است؛ چهره یار موافق طبع و زیبا، نازش شیرین، جای‌جای او نیکو و وجودش مانند برگ گل لطیف است.

غزل شماره 289 حافظ: مجمع خوبی و لطف است عذار چو مهش

آریا بانو - غزل شماره 289 حافظ در مدح ولیعهد 14 ساله شاه شجاع یعنی زین العابدین که بعد‌ها به دست عمویش شاه منصور نابینا گشت سروده شده است. در چهره همچون ماه ممدوح خوبی و لطف جمع شده است اما وفاداری در وجودش نیست و حافظ از خدا درخواست می‌کند که به او مهر و وفا بدهد. دلبر حافظ کم‌سن است و اگر روزی حافظ را بکشد، در شرع گناهی ندارد.

غزل شماره 290 حافظ: دلم رمیده شد و غافلم من درویش

آریا بانو - غزل شماره 290 حافظ در اوایل حکومت امیر مبارزالدین، در آن هنگام که شاه ابواسحاق متواری بود سروده شده و حافظ او را شکاری سرگشته خطاب می‌کند. بیت دوم از ابیات عاشقانه مشهور است که معشوق با زیبایی و کمان ابروهایش دل و دین عاشق را برده است. خیال می‌خواهد که دریای عشق را در خود جای دهد اما این خواسته از حد قطره بزرگ‌تر است.

غزل شماره 283 حافظ: سحر ز هاتف غیبم رسید مژده به گوش

آریا بانو - غزل شماره 283 حافظ در ایامی سروده شده که شاعر از حکومت پدر شاه شجاع در مضیقه بوده و از دست به دست شدن سلطنت بسیار خشنود است. در وقت سحرگاهان فرشته غیب به او مژده آورده که دوره حکمرانی شاه شجاع است و تو می‌توانی با خیال راحت شراب بنوشی. دورانی که نظربازان و رندان گوشه‌گیر شده بودند و حق بیان سخن نداشتند، به پایان رسید.

غزل شماره 280 حافظ: چو برشکست صبا زلف عنبرافشانش

آریا بانو - غزل شماره 280 حافظ برای خواجه تورانشاه پس از کسب اجازه بازگشت حافظ از تبعید به شیراز در یزد سروده شده است. حافظ می‌گوید هنگامی که باد صبا یا همان پیک عاشقان از میان موهای خوشبوی یار من گذشت، به هرکسی که آن نسیم وزید مشام جانش را تازه کرد. او در جستجوی هم‌نفس و همدلی است که غم دل در روزگار هجران را برایش شرح دهد.

غزل شماره 273 حافظ: اگر رفیق شفیقی درست پیمان باش

آریا بانو - غزل شماره 273 حافظ در زمان بازگشت از یزد در دوران تبعید شاعر و خطاب به شاه شجاع و تورانشاه سروده شده است. در این غزل از محبوب می‌خواهد بر سر پیمان خویش ثابت‌قدم باشد و در همه‌حال با او باشد؛ زلف خود را در برابر نگاه عاشقان بر باد ندهد، چراکه این کار عاشقان را پریشان‌خاطر می‌کند؛ برای همنشینی با خضر مانند آب حیات باشد.

غزل شماره 274 حافظ: به دور لاله قدح گیر و بی‌ریا می‌باش

آریا بانو - غزل شماره 274 حافظ محل بحث بسیاری است، برخی شارحان آن را زمینی و شارحان دیگر مفهوم و منظور شاعر را عرفانی می‌دانند. دسته اول می‌گویند حافظ این غزل را هنگام بیماری شاه شجاع که اطبا و پزشکان او را از مصرف شراب منع کرده بودند سروده است. طرفداران نگاه عرفانی می را عشق الهی و سه ماه می‌پرستی را رجب، شعبان و رمضان می‌دانند.

غزل شماره 278 حافظ: شراب تلخ می‌خواهم که مردافکن بود زورش

آریا بانو - غزل شماره 278 حافظ پس از قتل عام اهالی اصفهان به دست تیمور سروده شده که لحن کلام شاعر نیز بر این موضوع دلالت دارد. شر و بدی دنیا را فرا گرفته است و حافظ برای اینکه آسوده شود، به دنبال شراب تلخ می‌گردد. روزگار افراد فرومایه را می‌پروراند و در سفره‌اش شهد شیرین آسایش وجود ندارد و هرچه در آن است تلخی و شوری حرص و آز است.

غزل شماره 272 حافظ: بازآی و دل تنگ مرا مونس جان باش

آریا بانو - غزل شماره 272 حافظ به عنوان تشکر برای تورانشاه سروده شده و در سه بیت نخست با مضامین عارفانه خطاب به دل خود چند نکته عرفانی را یادآور می‌شود. شاعر دلتنگ است و از دوست می‌خواهد که بازگردد و مونس جانش شود، همچنین بجز یار رازداری نمی‌بیند. حافظ عشق را به میکده‌ای تشبیه می‌کند و از محبوب درخواست ساغر پیش از ماه رمضان دارد.

غزل شماره 267 حافظ: ای صبا گر بگذری بر ساحل رود ارس

آریا بانو - غزل شماره 267 حافظ پس از آنکه شاه شجاع در سال 777 هجری به فتح تبریز نایل شد، برای او سروده و ارسال داشته است. حافظ باد صبا یا همان پیک عاشقان را خطاب قرار داده و از او می‌خواهد که اگر به ساحل رود ارس رفته، بر خاک آن سرزمین بوسه بزند و با این کار مشام خود را خوشبو کند؛ سپس به محبوب بگوید که حافظ از فراقش سوخته‌جان است.

غزل شماره 269 حافظ: دلا رفیق سفر بخت نیکخواهت بس

آریا بانو - غزل شماره 269 حافظ پس از آنکه تلاش‌های شاعر در تغییر عقیده شاه شجاع و تورانشاه و اصرار آن‌ها برای رفتن به تبعید، به جایی نرسید، سروده شد. حافظ دل خود را مخاطب قرار داده و به او می‌گوید اکنون که به سفر می‌روی، تنها رفیق و همسفرت بختی است که خوبی تو را می‌خواهد؛ بدرقه کننده تو نیز نسیم گلستان شیراز است و همین‌ها بس است.

غزل شماره 270 حافظ: درد عشقی کشیده‌ام که مپرس

آریا بانو - غزل شماره 270 حافظ در استقبال به ادعا‌های شاه نعمت الله ولی در رسیدن به مقام‌های عرفانی سروده شده است. حافظ می‌گوید که هیچ‌کس نمی‌تواند درک کند که من در راه عشق چه دردها کشیده‌ام و از هجران یار چه تلخی‌ها چشیده‌ام؛ جهان را گشته‌ام تا توانسته‌ام دلبر خویش را بیابم، دلبری که نمی‌توانم وصفش کنم و در هوای کوی او گریانم.

غزل شماره 271 حافظ: دارم از زلف سیاهش گله چندان که مپرس

آریا بانو - غزل شماره 271 حافظ در زمان دربه‌دری شاه ابواسحاق و پیش از گرفتاری و کشته شدن او سروده شده است. زلف بلند اشاره به موی شاه ابواسحاق دارد. گله از زلف یار از مضامین پربسامد در شعرهای عاشقانه است، چراکه باعث بی‌سر و سامان شدن و شیدایی عاشق است. حافظ از اینکه دل و دین را به امید وفای یار ترک کرده، پشیمان است.

غزل شماره 263 حافظ: بیا و کشتی ما در شط شراب انداز

آریا بانو - غزل شماره 263 حافظ در مواجهه با ساقی و خطاب به او سروده شده است که از او شراب طلب می‌کند و شاعر در چهار بیت ابتدایی از خماری ناله و شکایت می‌کند. همانند کشتی که در دریا فرومی‌رود، می‌خواهد ساقی او را در شراب اندازد و به ضرب المثل نیکی می‌کن و در دجله انداز، تلمیح دارد. حافظ از میکده بازگشته اما می‌داند که خطا کرده است.

غزل شماره 256 حافظ: نصیحتی کنمت بشنو و بهانه مگیر

آریا بانو - غزل شماره 256 حافظ در حین صدرات خواجه تورانشاه وزیر سروده شده و بازگو کننده دوره‌ایست که حافظ تا اندازه‌ای با خاطر آسوده می‌زیسته است. مطلع غزل با نصیحت به پندشنوی از ناصح دلسوز آغاز می‌شود. در ادامه به اغتنام فرصت و استفاده از ایام جوانی توصیه می‌کند؛ چراکه روزگار همانند دزدی در کمین است که عمر را از آدمی برباید.

غزل شماره 257 حافظ: روی بنما و مرا گو که ز جان دل برگیر

آریا بانو - غزل شماره 257 حافظ یک غزل عاشقانه است که در ایام جوانی سروده و بازگو کننده خواهش‌های دل در این دوره زندگی اوست. حافظ از معشوق می‌خواهد چهره به او نشان دهد حتی اگر در ازای آن جان حافظ را طلب کند، این همچون عشق شمع و پروانه است که پروانه حاضر است خود را در آتش شعله شمع بسوزاند. در ادامه شاعر تمناهای بسیار از معشوق دارد.

غزل شماره 258 حافظ: هزار شکر که دیدم به کام خویشت باز

آریا بانو - غزل شماره 258 حافظ مقارن با ایام ورود شاه شجاع به شیراز سروده و از اینکه بار دیگر شاه شجاع آن دوست قدیمی شاعر به حکومت بازگشته خوشحال است. او خداوند را شکر می‌کند که دوباره محبوب کامروا گشته و از روی راستی و صمیمیت با دل حافظ همدم شده است. رهرو طریقت و کسی که در راه عشق قدم برمی‌دارد، از پستی و بلندی جاده نمی‌هراسد.

غزل شماره 259 حافظ: منم که دیده به دیدار دوست کردم باز

آریا بانو - غزل شماره 259 حافظ در استقبال از غزلی از شاه شجاع سروده و در آن ضمن تعارفات متداول به پاره‌ای مکنونات قلبی خود نیز اشاره کرده است. حافظ کسی که کارها را روبه‌راه می‌کند و بندگان را به لطف می‌نوازد، شکر می‌کند و به نیازمند می‌گوید که نیاز و غبار بلایی که بر چهره‌اش دارد، عامل رسیدن به مراد دل است، پس نباید آن را بشویَد.

غزل شماره 260 حافظ: ای سرو ناز حسن که خوش می‌روی به ناز

آریا بانو - غزل شماره 260 حافظ همان‌گونه که از معانی و الفاظ ظاهری‌اش مشهود است، در زمان استقرار مجدد شاه شجاع و چندی پس از آن سروده شده است. حافظ محبوب بلندبالا را به سروناز زیبایی تشبیه کرده است که با کرشمه در میان عاشقان راه می‌رود و عشاق به ناز او در هرلحظه صد نیاز دارند. در ادامه دعا می‌کند طلعت خوب معشوق همواره فرخنده باشد.

غزل شماره 244 حافظ: معاشران گره از زلف یار باز کنید

آریا بانو - غزل شماره 244 حافظ در کمال سادگی سروده شده و به رویدادگویی پرداخته است. این غزل نمی‌تواند مربوط به ایام جوانی شاعر باشد. در آن صحبت از شبی خوش است که دوستان و یاران در خلوت نشسته‌اند و در آن رباب و چنگ نواخته می‌شود. در ادامه غزل حافظ به جان دوست قسم می‌خورد که چاره خلاصی از دست غم و غصه، اعتماد کردن به لطف کارساز است.

غزل شماره 245 حافظ: الا ای طوطی گویای اسرار

آریا بانو - غزل شماره 245 حافظ یکی از غزل‌هایی است که در سال‌های آخر زندگانی شاعر و در سال‌های اول سلطنت شاه منصور سروده شده است. این غزل با مخاطب قرار دادن طوطی که اسرار را بازگو می‌کند، آغاز می‌شود. حافظ دعا می‌کند که در منقار او همواره شِکَر بوده، سرش سبز و دلخوش باشد؛ دلیل این دعای خیر، نقشی خوش است که او از یار نشان داده است.

غزل شماره 246 حافظ: عید است و آخر گل و یاران در انتظار

آریا بانو - غزل شماره 246 حافظ در سالی که ماه رمضان در فرجه پایان فصل بهار قرار گرفته و عید فطر مقارن روز‌های آخر ایام بهاری بوده است سروده شده است. با پایان ماه رمضان بساط نوشخواری برپا شده است و شاعر می‌گوید دل به دنیای فانی نبند و به مستی روی بیاور تا از فیض جام می بهره‌مند شوی و همچون جمشید کامروا شوی.

غزل شماره 247 حافظ: صبا ز منزل جانان گذر دریغ مدار

آریا بانو - غزل شماره 247 حافظ در هنگامی سروده شده که حکم تبعید شاعر در شیراز قطعی شده بود. این غزل را برای شاه یحیی سروده و برای او به یزد ارسال داشته است. شاعر از باد صبا که پیک عاشقان است می‌خواهد که به منزل جانان برود و از او برای عاشقان بی‌دل خبر ببرد. سپس از گل می‌خواهد به شکرانه کامروایی، مرغ سحر را به وصل خود برساند.

غزل شماره 249 حافظ: ای صبا نکهتی از خاک ره یار بیار

آریا بانو - غزل شماره 249 حافظ یکی دیگر از غزل‌هایی است که در فاصله بین دوره زمانی سلطنت شاه شجاع و دوری او از شیراز سروده شده است. شاعر به باد صبا می‌گوید می‌تواند با آوردن خاک خوش‌بوی راه یار اندوه دل حافظ را از بین ببرد. در ادامه نیز منتظر رسیدن خبری از دوست است؛ با نسیم صبا و نفحاتی که از جانب یار می‌آید مشام جانش معطر می‌شود.

غزل شماره 250 حافظ: روی بنمای و وجود خودم از یاد ببر

آریا بانو - غزل شماره 250 حافظ قبل از تبعید به یزد سروده شده و این در حالی است که در دو بیت ابتدایی حافظ با محبوب ازلی خود صحبت می‌کند و از او می‌خواهد که با نمایاندن رخساره، باعث شود حافظ وجود خودش را از یاد ببرد. شاعر عاشقی پاک‌باخته است که دل و دیده خود را به طوفان بلا سپرده و در راه عشق از هیچ‌چیز ازجمله سیل غم نمی‌ترسد.

ساير مطالب

بهره برداری از 127 پروژه تا دو سال آینده در کیش

لایحه تامین امنیت زنان در برابر خشونت برای تحکیم خانواده است

جهانگیری: تولید پیکان را من متوقف کردم

سخنگوی دولت ترتیبات حضور زنان در ورزشگاه‌ها را اعلام کرد

خبرهای رئیس سازمان حج و زیارت درباره ارز زائران اربعین

موکب داران اربعین در حرم رضوی جمع شدند

فیلتر سیگار حومه "فلک الافلاک" را به آتش کشید

کشف یک تن پول نقد در کفی بار کامیون

اقدام عجیب یک خانم در دسته عزا

جاذبه های گردشگری مالزی مناسب سفرهای خانوادگی

چگونه بدون دغدغه سفر کنیم؟

طراحی یک ساعت فضایی که میزان چرخش زمین را اندازه می‌گیرد

قورباغه ای که استخوان هایش از پوستش بیرون می زند

تعقیب و گریز 10 ثانیه‌ای یوزپلنگ با ایمپالا

مرور خاطرات کودکی با نان پنجره ای

طرز تهیه کنسرو ذرت خانگی به روش آبپز، بخارپز و ماکروفری

اگر زیاد هوس شیرینی می کنید بخوانید

دانه ای سیاه که در بهبود بیماری ها جادو می کند

ویژگی های کودک 3 ماهه

چگونه همیشه خوش تیپ و مرتب باشیم؟

چهره ها/ وقتی نوید محمدزاده حس می کند باید سیگار بکشد

چهره ها/ رفاقت هاشم بافقی با همسرش

پخش بازی‌های تیم ملی در دور دوم مسابقات والیبال قهرمانی

چهره ها/ دختر بنیامین بهادری، دختر عنکبوتی می شود

«بیروت»، فیلمی ترامپ‌زده علیه جبهه مقاومت

«بنیاد شهید» پیگیر علت حذف نام شهدا از برخی معابر شهری شد

زلزله‌ای مرز اصفهان و چهارمحال‌وبختیاری را لرزاند

دور زدن قانون هوای پاک!؟

توقیف یک شناور قاچاق سوخت توسط نیروی دریایی سپاه

بسیج شهرداری تهران برای اصلاح اشکالات تابلوهای شهری